Poem Corner - กำลังใจ (หน้า 8)

กำลังใจ
หน้า 8

เริ่มต้นกับวันใหม่ของชีวิต คนเราผิดพลั้งไปอภัยได้ ขอเพียงจริงจังและตั้งใจ สิ่งที่หวังไว้ ก็ไม่ไกล ใจคว้ามา
เธอคงเป็นเธออย่างเป็นมา คนที่ฉันเคยศรัทธาในความเข้มแข็ง ยามฉันอ่อนล้าไขว่คว้าจนหมดแรง ยังมีความเข้มแข็งจากเธอ คอยปลอบโยน
หากวันใดเธอท้อแท้ ขอให้รู้เพียงแค่มีฉัน จะเป็นกำลังใจให้เธอทุกวัน แม้ว่าเธอจะไม่เห็นค่าของมันก็ตาม
ถึงแม้ฉันจะเจ็บ มันเป็นเพียงแค่สิ่งเล็กน้อย ถึงแม้ฉันจะด้อยฉันไม่ถอย จากความตั้งมั่น ถึงแม้ฉันจะล้า จนน้ำตาพาฉันไหวหวั่น แต่ฉันยังคง "มั่น" คงไม่มีวัน ก้าวพลั้งต่อไป
อนาคตคือความฝัน ปัจจุบันคือความจริง พลาดพลั้งไปในบางสิ่ง จงละทิ้งไป อย่าไปจำ
วันพรุ่งนี้ยังมีอยู่ ขอจงสู้กันต่อไป เริ่มต้นสร้างสิ่งใหม่ จะคอยเป็นกำลังใจ ให้แก่เธอ
วันใดที่ท้องฟ้าเงียบเหงา ไม่มีแม้ดาวคอยส่องแสง ขอเธอนั้นอย่าเพิ่งหมดแรง ฉันจะส่งกำลังใจที่แอบแฝงมากับลม มอบให้เธอ
ถึงคนที่อยู่ไกล ยังรอคอยใครสักคนอยู่หรือเปล่า ฉันฝากความคิดถึงไปกับดวงดาว ได้รับหรือเปล่า คนดี กำลังใจที่มีให้คงเพียงพอ เกินที่เธอจะทดท้อหรือหลีกหนี ทุกความรู้สึกที่มีให้คือปรารถนาดี ให้เธอสู้นะ คนดี อย่าอ่อนแอ
น้องสาวอย่าร้องไห้ พี่ชายจะปลอบขวัญ มีความรักให้ทุกวัน มีความฝันอีกกว้างไกล มีแววตาที่อ่อนโยน ความซื่อตรงยังมีให้ หลับเถอะนะหลับให้สบาย พี่ชายจะกล่อม อย่าร้าวรอน นะคนดี
ตั้งใจเรียนนะจ๊ะ ฉันจะเป็นกำลังใจให้ สู้อีกหน่อยจะเป็นไร ความฝันอยู่ไม่ไกลหรอกเธอ อีกนิดนะ..นิดนึง ไปให้ถึงนะฉันมีให้เสมอ เป็นแรงใจจากฉันสู่เธอ มีให้เสมอนะ กำลังใจ
ขอหยุดพักหัวใจไว้ก่อน ขอหยุดนอนกอดหมอนแล้วร้องไห้ ให้เข้มแข็งสักนิดเถอะนะใจ แล้วจะลุกสู้ใหม่ ด้วยใจทรนง
อ่อนแออะไรนักหนา กับแค่เขาร้างราจากไป ร้องไห้ เสียน้ำตา ทำไม เข้มแข็งเอาไว้สิ ใจเรา
ทุกข์ใดๆย่อมมีทางแก้ อย่าท้อแท้เมื่อผิดหวัง สู้ต่อแม้เพียง ตามลำพัง อย่าสิ้นหวัง เมื่อยัง ไม่สิ้นใจ
มองวันนี้-วันหน้าเป็นหลัก ไม่จมปลักนอนพักร้องไห้ จะกลุ้มให้แก่เร็วทำไม เป็นบ้าเป็นหลังไปไม่คุ้มค่า ที่เกิดมา
ยามเมื่อเรามีสุข ก็รีบสุข ทุกข์อย่าสน สักวันหนึ่งเมื่อทุกข์ทน ก็ต้องทน สู้กันไป
แค่นี้ก็ร้องไห้ อ่อนไหวไปหรือเปล่า ก็แค่เหลือเพียงเรา ถูกทอดทิ้งให้เหงาเพียงลำพัง ลืมเถอะนะ อย่าร้องไห้ วันที่ผ่านไป ยังไงก็ช่าง อะไรที่เจ็บอย่าไปจำ หัวใจที่ช้ำ เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง
ท้อแท้หรือแพ้พ่าย ก็ร้องไห้อยู่กับหมอน ไม่ขอไม่อ้อนวอน หรือขอพรจากผู้ใด
เมื่อคุณโบกบินสู่ถิ่นฟ้า ทั้งหมดผืนนภาจะโอบคุณไว้ แสงตะวันจะอบอุ่นกำลังใจ ปุยเมฆจะพลิ้วไหว แทนห่วงใย อาทร
จะมีประโยชน์อันใดเล่า ถ้าปล่อยใจให้เศร้าอยู่อย่างนั้น อุปสรรคมากมายให้ฝ่าฟัน จงเชิดหน้า ยิ้มรับมัน ด้วยมั่นใจ
เธออ่อนแอในวันนี้ วิถีชีวิตจะช้าไปก้าวหนึ่ง เธออาจจะไปไม่ทันถึง บางสิ่งซึ่งอาจจะสูญไป เธอจงเข้มแข็ง ทนการเสียดแทงบนโลกใหม่ สู้ทั้งตัวและหัวใจ อย่าอ่อนไหว ยังมีใคร ห่วงใยเธอ
ขอทุกคนจงสู้ถึงที่สุด จงอย่าหยุดยอมแพ้สู้ฟันฝ่า อย่าสิ้นหวังปล่อยชีวิตตามเวลา นำตนมา สู่สิ่ง ที่ดีๆ
เป็นกำลังใจยามเธอพ่ายแพ้ ยามเธออ่อนแอหวั่นไหว อยู่ใกล้ยามเธอไม่มีใคร ห้วงใย ยามเธออ่อนแรง
ฉันขอเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรที่ไหน ขอให้รู้ว่าฉันยังห่วงใย และในใจฉันนี้มีเธอคนเดียว
ก้าวเดินไปข้างหน้าจะดีกว่า ไม่ต้องมาเสียน้ำตาให้ความหลัง ก้าวเดินไปด้วยใจทรงพลัง อย่าเอาอดีตมาติดฝังเหนี่ยวรั้งใจ
เคยท้อแท้ในบางครั้ง แต่คงไม่ถึงกับสิ้นหวังเบื่อหน่าย มีบางครั้งที่ต้องการกำลังใจ แต่คงไม่ถึงกับอยู่ไม่ได้ ถ้าไม่มี
กำลังใจเมนู | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794