Poem Corner - คร่อกฟี้ (หน้า 5)

คร่อกฟี้
หน้า 5

ในความมืดมิดแห่งราตรี คนดีคิดถึงฉันบ้างไหม ลืมหรือยังว่าใครเคยห่วงใย จำได้ไหม ใครคนนี้ที่รักเธอ
จันทร์เอ๋ย จันทร์จ๋า ข้าอยากมีเพื่อน อย่าได้แชเชือน ขอเพื่อนสักคน
ยิ่งดึกก็ยิ่งเหงา จะมีใครเข้าใจเราบ้างไหม อยากจะมีคนซับน้ำตาให้ อยากจะได้ความหวัง กำลังใจ จากใครสักคน
ฝนตกอีกแล้ว วาวแววกระทบแสงไฟ เหมือนหยาดน้ำตา-ฟ้าร้องไห้ ฟ้าเศร้าหรือไร คืนที่ไม่มีดาว
คืนนี้ฟ้าแจ้ง ฉันแหงนมองท้องฟ้า มองดูจันทร์สบตากับดารา ราวกับว่าฟากฟ้ามีดาราเพียงดวงเดียว
คนดี ค่ำคืนอย่างนี้คิดถึงฉันบ้างไหม ในวิถีทางแตกต่างห่างไกล เธอมีฉันบ้างหรือไม่ ในความผูกพัน
ดวงดาว คืนนี้หม่นราวดาวกำลังร้องไห้ น้ำค้างก็เหมือนหยาดน้ำตาใส น้ำตาอาลัยใครบางคนของชีวิต
ย่ำค่ำสายลมอ่อนๆ ตะวันรอนๆฟ้าเปลี่ยนสี เหนื่อยมากหรือเปล่านะคนดี นอนหลับฝันถึงคนนี้ที่ห่างไกล
ขอนอนดึกอีกคืนหนึ่ง มานั่งรำพึงถึงเธอ ตอนนี้สบายดีไหมเล่าเออ ไม่ได้เจอะเจอไม่มีข่าวคราว
ไม่ว่าเธอจะคิดถึงใคร อยากให้คิดถึงฉันก่อน แม้ในยามหลับตานอน ฝันถึงฉันบ้างนะคนดี
ค่ำคืนที่ปวดร้าว คืนดวงดาวอ้างว้างอย่างนี้ เธออยู่ที่ไหนกับใครนะคนดี ฉันร้องไห้อยู่ที่นี่ อยากคืนดีกับเธอ
มากระซิบถ้อยคำจำนรรจา คืนที่ดาวบนฟ้าวอมแวม แล้วความรักจะแต่งแต้ม ให้ดอกไม้บานแย้มในหัวใจเธอ
พระจันทร์คงสาดแสงส่อง คงได้นอนอาบแสงจันทร์ใช่ไหม คนที่นี่อยู่ตรงนี้คนไกลๆ รู้บ้างไหมห่วงใยเธอเหลือเกิน
อยากหลับตลอดไป อบอุ่นไอรักในฝัน เพราะความจริงที่เป็นอยู่ทุกวัน ไม่มีเธอให้ฉันได้ชื่นชม
เห่เอย เห่ช้า หัวใจว้าเหว่ ใจเลยจะร่อนเร่ ไปถึงไหน อ้างว้างจริงหนอ..หัวใจ จะมีใครให้หนุนตัก...พักนอน
เก็บเอาดวงดาวพร่างพราวบนฟ้า เด็บควงจันทราทอแสงนวลฉาย เก็บมวลดอกไม้ชู่ช่อเรียงราย เก็บฝนโปรยปรายเก็บไว้ กลางใจเธอ
เอาความรักความหวังดีที่เธอให้ เก็บเอาไว้ในหมอนข้าง และถ้าคืนใดจะอ่อนแอและอ้างว้าง ความรักจะอยู่ข้างๆคอยให้กำลังใจ
ดึกแล้วนะคืนนี้ เธอคนดีคิดถึงฉันบ้างไหม ดาวห่างจันทร์ร้างฟ้าไกล โอบอุ้มความห่วงใย..ให้เธอที
หมอนนุ่มหนุนที่หัว เอาผ้าห่มคลุมตัวก่อนหลับฝัน กอดหมอนข้างแล้วนอนนึกถึงฉัน กล่อมเพลงฝันให้เธอหลับอย่างสบาย
มองดาวพราวพร่างกลางเวหา แสงจากจันทราส่องมาช่างเฉิดฉาย ท้องนภาเปิดกว้างเหมือนรอใคร มองดูใจ สดใส เพราะมีเธอ
ค่ำนี้จะมีฉันในฝันเธอไหม จะฝันถึงใคร-ได้ไหมขอให้เป็นฉัน ขอแค่นั้นที่เราจะมีกัน ขอให้ฝันมีเราเพียงสองคน
ราตรีเหงาค่ำคืนเปล่าดาวไร้ จันทร์เจ้าหายไปไหนใยหลบหน้า ฉันอยู่กับความเหงาและเวลา เมื่อใดหนาเธอจะกลับมา หาฉันที
อธิษฐานขอดาวให้หลับฝัน ฝากความห่วงใยกันผ่านฟากฟ้า บอกเธอว่ามีคนคอยห่วงหา รอให้เธอกลับมารับขวัญกัน
หากเหนื่อยนักหลบพักหน่อย แล้วจึงค่อยตื่นมาเพื่อสู้ต่อ หลับพักฟื้นเอาแรงให้เพียงพอ เพียงไม่ท้อก็ชนะ.. ไปครึ่งใจ
เอื้อมมือคว้าเธอไว้ได้แค่ฝัน ความจริงนั้นเธอไกลเกินไขว่หา ให้ฉันมีเธอไว้ในจินตนา เพราะรู้ว่า แค่ฝัน ก็ไกลเกิน

คร่อกฟี้เมนู | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794