Poem Corner - น้อยใจ (หน้า 12)

น้อยใจ
หน้า 12

คิดถึงแต่เธอรู้ไหม หัวใจร่ำร้องเพรียกหา คนดีทำไมไม่มา ห่วงหาอาทรกันเลย เวลาผ่านไปใจเหงา รอแต่เธอมาเฉลย ทำไมเธอจึงเฉยเมย ไม่เหมือนที่เคยผ่านมา
วันที่เธอบอกรักกัน พลันน้ำตาก็ไหล ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ตอนดีใจจึงมีน้ำตา วันที่เธอบอกลา แม้น้ำตายังไม่ยอมไหล เพราะตอนนี้ชาไปทั้งใจ เรี่ยวแรงหายไปในพริบตา
หมดรักฉันแล้วใช่ไหมคนดี กับความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้ ถ้าหากเธอลืมไม่ใส่ใจ ก็ขอให้เธอจงจากไป ถ้าใจเธอต้องการ
คิดอย่างไรก็บอกกัน อย่าหลอกฉันอีกได้ไหม บอกเหตุผลที่แปรเปลี่ยนไป ฉันจะทำใจ รับความจริง
ทำไมหรือคนดี หรือหัวใจที่ฉันมี มันไร้ค่า เอามาให้ แต่ที่ได้คือเย็นชา ไม่เข้าใจเลยว่า หัวใจฉันไม่มีค่าเลยหรือไร
เพราะสายตาที่ว่างเปล่า ฉันปวดร้าวถึงหัวใจ แค่เห็นเธอแปรเปลี่ยนไป เลิกห่วงใยกันแล้วหรือคนดี
ฉันคือคนแปลกหน้าใช่ไหม เธอคงบอกกับใจอย่างนี้ เพียงแค่สายตาที่เธอมี ก็บอกได้ดี..ถึงความนัย
สายฝนหล่นจากฟ้า เหมือนน้ำตาที่รินไหล เหตุเพราะรักมาจากไกล ในหัวใจจึงร้าวราน
กับคำถามที่ต้องทำให้ใจมันเจ็บ และปวดร้าวกลางดวงใจเหงา จะเป็นอย่างนี้อีกนานหรือเปล่า กว่าที่ใจเรา จะกลับมาเหมือนเดิม
ขอบคุณสำหรับความจริงใจ ขอบคุณสำหรับวันเวลาที่มีให้ แต่ความรักฉันเองไม่แน่ใจ ว่าจะมีอะไรคั่นกลาง ระหว่างเรา
ในความเป็นจริงนั้น เธอให้บทเรียนอันแสนยิ่งใหญ่ พร้อมรอยร้าวแผลลึกตรงกลางใจ กับความทรงจำที่เลวร้าย เกินจดจำ
ถ้าไม่คิดรักกันตั้งแต่แรก ทำไมต้องแจกคำนั้นมาให้ฉัน แม้ไม่คิดจะจริงใจจริงจัง ก็อย่ามาแกล้งกัน..ให้เจ็บใจ
วันนี้เธอเปลี่ยนไป วันนี้เธอไม่มาหา ฉันรอแล้วรอเล่าเฝ้าตั้งตา รอเวลาที่ฉันจะเจอเธอ
เป็นได้เพียงแค่ความคิด มีสิทธิ์แค่จินตนาการเท่านั้น จะฝืนความจริงได้อย่างไรกัน ในเมื่อเธอนั้น..ไม่รักฉันเลย
จะไปก็ไปเถอะนะ อย่ามาทำเป็นสงสาร ฉันไม่ได้ต้องการ ให้เธอมาสงสารหรือเป็นใจ
เจ็บจนร้าวจิต คิดๆแล้วก็น่าขัน เจ็บไปทำไมกัน ในเมื่อเขาเป็นคนไร้หัวใจ ไม่จำเป็นต้องนึกถึงอดีต อดีตที่เคยหวานสดใส เพราะต่อแต่นี้จะไม่มีอีกต่อไป ทั้งความรัก ความเข้าใจ ความหวังดี
ฉันพยายามคิดตลอดเวลา ว่าตัวเองยังมีค่าสำหรับคุณ พยายามทำจิตใจไม่ให้สับสนว้าวุ่น เพราะคิดว่าคุณ … ยังเหมือนเดิม
เธอไม่เคยแคร์ความรู้สึกของฉันเลย วาจาที่เอ่ยเป็นแค่คำหลอกลวง ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมาทั้งปวง เป็นแค่ความห่วงใจ..จากปลายลิ้น
เดียวดายก็เท่านั้น ไหวหวั่นก็เท่านี้ ไม่เคยมีใครใส่ใจไยดี เวลานี้ จึงร้าวราน
เธอโกรธอะไรฉันหรือเปล่า มีอะไรบอกเล่ากันต่อหน้า อย่าหมางเมินอย่างนี้..ทรมา เจ็บปวดยิ่งกว่าต่อว่ากัน
ลำบากใจใช่ไหมที่มาคบกับฉัน ไม่เห็นความสำคัญกันแล้วใช่ไหม หรือจะประชดคนเก่าที่เคยทิ้งเธอไป เลยจำใจเล่นละคร ตลบตะแลง
อยากรู้นักเขามีดีที่ตรงไหน เธอถึงใส่ใจเขามากกว่าฉัน อยากให้เธอลองคิดดูก็แล้วกัน ระหว่างฉันกับเขา.. ใครรักเธอ
ท้องฟ้าก็เหมือนกับหัวใจ จะสิ้นสุดที่ไหนบอกไม่ได้ ฉันจึงต้องรักใครอีกเรื่อยไป เพราะสุดขอบของหัวใจ.. คงไม่มี
คืนนี้ฝนกำลังโปรยลงมา ท้องฟ้ากำลังร่ำไห้ ให้กับคืนวันที่ผ่านไป เหมือนใจฉันร่ำไห้กับการจากไปของเธอ
ก่อนจะจากกันไป โปรดรับรู้ไว้ว่า วันวานที่ผ่านมา เธอมีค่าต่อหัวใจ รักเธอที่สุด แต่มิอาจยื้อยุดเธอไว้ได้ ก็คงต้องปล่อยเธอไป หาคนใหม่ ที่ใจเธอต้องการ

น้อยใจเมนู | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794