 ทำเหมือนฉันเป็นเพื่อนเถอะนะ นั่นอาจจะทำร้ายฉันน้อยกว่า แม้ไม่มีหวังได้หัวใจเธอมา ก็ไม่ต้องเฝ้าหลอกตัวเองว่า 'เธอใยดี' |
| จะเนิ่นนานสักเพียงไร ก็ไม่อาจทำใจได้ให้คุ้นเคยกับน้ำตา เวลาโปรดเดินช้า-ช้า ให้ฉันได้พูดคุยกับน้ำตาบ้าง ให้เคยชิน |
| ฉันเศร้านักหรือไร จึงมีแต่ความเห็นใจเท่านั้นที่ให้ได้ หรือเลวร้ายตรงไหน จึงไม่มีค่าให้หวนมาคืนดี |
| มันรวดเร็วเกินไป จากวันที่เคยมีเธอเสมอ แล้วต่อไปจะไม่ได้เจอะเจอ ทำไม่ได้นะเธอ..มันทรมาน |
| รักไปแล้วก็แค่นั้น จบลงสั้นๆห้วนๆ ในเมื่อใจเธอเรรวน มาทำให้หัวใจฉันป่วนทำไม |
| ไม่มีข่าวคราวมาบอก จะหลอกกันเล่นหรือนั่น จะให้ห่วงใยถึงไหนกัน ใจฉันกังวลเหลือเกิน |
| หากว่าความรักสูงค่า ทำไมจึงเปลี่ยนเป็นปวดปร่าเช่นนี้ได้ ความรักที่ 'เธอมีต่อฉัน' มันแตกต่างจากความรัก 'ฉันมีต่อเธอ' หรืออย่างไร มันจึงเกิดได้ง่ายและสูญสลายในพริบตา |
| ไปเสียเถอะนะ อยู่ไปก็จะเห็นแต่น้ำตาของผู้หญิง ก็แค่น้ำตาเท่านั้นที่เหลืออยู่จริงๆ หัวใจน่ะ มันนิ่งไปนานแล้ว |
| คงเพราะว่าฉันอ่อนไหว แม้เธอไม่พูดว่าอะไรใจก็คิดไปว่าเธอห่างเหิน ความเฉยชาจากฌะอก็เจ็บปวดเหลือเกิน ไม่อยากให้หัวใจถูกเมินจากเธอ |
| แค่รับรู้ว่าเธอต้องไป หัวใจฉันก็แทบทนไม่ได้ ไม่กล้าคิดว่าจะปวดร้าวแค่ไหนยามเธอไกล ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร ถ้าหัวใจ ต้องขาดเธอ |
| แค่เธอบอกลา ฉันก็รู้ว่าเสียน้ำตาอีกมากมาย แต่พอร้องจนไม่มีน้ำตาจะร้องไห้ ก็เพิ่งจะเข้าใจ ว่าความเจ็บปวดมันมากมาย เกินกว่าจะระบายด้วยน้ำตา |
| หรือเพราะฉันเป็นฝ่ายรักเธอ จึงเสนอข้อต่อรองอะไรไม่ได้ เธอจะหาย-เธอก็หายไป ไม่ต้องมาใส่ใจใยดี |
| ฉันก็ยังเป็นได้แค่คนที่ห่างไกล มันเจ็บร้าวหัวใจเหลือที่ ไม่มีโอกาสให้เธอรู้ความรู้สึกที่ฉันมี ไม่มีโอกาสแม้เป็นคนดี ในสายตาเธอ |
| ร้าวๆรอนๆจนอ่อนใจ ร้องไห้ไปมากมายก็เท่านั้น เขามาลวงมาหลอกให้ผูกพัน ใจก็ยังดื้อรั้นว่ามันเป็นจริง |
| จะร้องไห้มากมายเท่าไหร่ เธอก็ยังนั่งอยู่กลางใจฉัน คงเพราะความรักเจือด้วยความผูกพัน ฉันจึงหนีความรู้สึกนั้นไม่เคยพ้น สักที |
| ฉันจะขอลาจาก ไม่รอวันเธอเอ่ยปากทอดทิ้ง สามคนย่อมเป็นไปไม่ได้จริงๆ ฉันต้องการหัวใจที่หยุดนิ่งเพื่อหนึ่งเดียว |
| เคยรู้จักไหมความเหว่ว้า เคยรู้รสไหมว่าน้ำตามันปวดร้าว เคยเศร้าซึมหรือไม่กับการไม่มีข่าวคราว ไม่มีฉัน เคยเหงาบ้างไหมเธอ |
| ฉันผิดตรงไหนกัน ความผิดนั้นจึงทำให้ฉันโหยไห้ คงจะผิดที่รักเธอมากเกินไป หรือผิดที่จริงใจกับเธอ คนหลอกลวง |
| แค่หวังว่าจะได้ความรัก ก็ผิดหวังมาเสียนักหนา แค่หวังจะได้เห็นรอยอุ่นในแววตา ก็พบแต่ความเย็นชาเสียจนชิน |
| ปล่อยให้ฉันนั่งมองนาฬิกา ให้ฉันเป็นบ้ากับทุกนาทีที่เวียนผ่าน รู้บ้างไหมนะว่าคนรอน่ะทรมาน หรือแยากให้ความรู้สึกมัน สายเกินการซ่อมแซม |
| ฉันยังคอยเธออยู่รู้บ้างไหม รู้ว่าเธอจากไปใจยังห่วงหา หวังว่าแสงแวววาวของน้ำตา จะทำให้เธอนึกถึงค่าของใครคนนี้ |
| เธอไม่เคยหยุดนิ่งอยู่ที่ฉัน เธฮไม่เคยรู้สึกว่าพอใจกับมันไม่ว่าสิ่งไหน เธอเที่ยวเสกสรรหาสิ่งมาแต่งเติมชีวิตอยู่ร่ำไป โดยไม่แคร์ว่าใครจะเจ็บช้ำใจ เพราะเธอ |
| ในที่สุดเธอก็เป็นอย่างฉันบอก เธออย่าหลอกฉันอีกจะได้ไหม เธอแค่เคยมีฉันอยู่ในใจ แต่เดี๋ยวนี้เธอมีใคร..มาอยู่แทน |
| จะมีใครสักคนเข้าใจบ้าง อยากมีใครอยู่ข้างๆนั่งตรงนี้ อยู่กับเราปลอบโยนอบอุ่นดี แต่ไม่มีไม่มีใครสักคนเดียว |
| บอกทำไมว่าผูกพัน เหมือนฉันสำคัญนักหนา บอกทำไมว่ารอตลอดมา บอกทำไมว่ามีค่าซะมากมาย |
