Poem Corner - น้อยใจ (หน้า 7)

น้อยใจ
หน้า 7

อนุญาตให้ลืมกัน ถ้าหากว่าความผูกพันมันจางหาย จะไม่คิดเสียดายแม้อะไร ถ้าหากว่าเยื่อใยเธอไม่มี
ขอบคุณรางวัลจากใจ ที่เธอให้โดยการมาหา มอบความเจ็บช้ำเย็นชา โคยผ่านทางหน้าตาที่เฉยเมย
คำมั่นคำสัญญาไม่มีค่าอะไร เพราะคนเป็นผู้ให้ไม่เหลือใจไว้ให้กัน ปันใจไปให้คนอื่นทุกวันคืนป้อนคำหวาน ปล่อยให้ฉันต้องร้าวรอนซมซาน กับคราบน้ำตา
น้ำตาใสๆที่รินไหล ไม่ได้หลั่งออกมาเพื่อเรียกร้องอะไร ไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร หลั่งออกมาเพียงแค่ให้ สาสมกับความทรมานของหัวใจ ที่ต้องพ่ายแพ้กับใครบางคน ..เท่านั้น
ทิ้งฉันไว้ตรงนี้เถอะคนดี ไว้ตรงที่มีเพียงความเงียบเหงา เพราะมันอาจเป็นสิ่งที่ช่วยบรรเทา ความโศกเศร้าให้หมดไป จากใจโทรมๆ
ไม่รู้จะเสียน้ำตาไปทำไม เพราะจะทำให้เธอกลับมารึก็เปล่านี่ เมื่อไม่รักและมีสิ่งใหม่ที่คิดว่าดี ก็เชิญเลยถ้าใครคนนี้ไม่มีค่าพอ
ทำไมฉันจะต้องรักเธอ ในเมื่อเธอไม่เคยรักฉัน ทำไมฉันจะต้องซื่อสัตย์ต่อเธอถึงขนาดนั้น ในเมื่อเธอไม่เคยมีใจให้แก่กันบ้างเลย
ไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่เธอไม่แลเหลียว เพียงเพราะเค้าคนนั้นคนเดียว เธอถึงเบี้ยวคำสัญญา
เพราะรักจึงทุ่มเททุกอย่างให้ เพราะรักจึงถูกทอดทิ้งไปไม่แลเหลียว เพราะรักจึงยินยอมแม้ต้องเก้ออยู่คนเดียว เพราะรักจึงไม่ไปข้องเกี่ยวกับชีวิตเธอ
ตั้งใจจะโทรไปหา ได้ยินเสียงตอบกลับมาว่าไม่ค่อยว่าง รอยยิ้มที่มีอยู่ก็เริ่มเจือจาง น้ำตาบางๆเริ่มคลอเบ้าตา
ก็ดีเหมือนกัน ที่เธอและฉันเป็นได้เท่านี้ อย่างมากก็แค่เพื่อนที่ดี เมื่อเธอพูดเช่นนี้.. ฉันเข้าใจ
อย่าบอกว่าผูกพัน ทั้งที่รู้สึกกับฉันเพียงเล็กน้อย อยากให้เธอคิดอีกสักหน่อย ดีกว่าพูดพล่อยๆแล้วพลอยเจ็บ ทั้งสองคน
ฉันอาจน่ารำคาญอย่างเธอคิด ที่คอยตามติดทุกแห่งหน ทำตัวหน้าเบื่อจนเหลือทน แต่เธอน่าจะรู้เหตุผล ว่าเพราะอะไร
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้คิดอะไร ก็แค่ห่วงใยในฐานะเพื่อน ฉันรู้ทั้งรู้และยังย้ำเตือน ว่าเพื่อนคือเพื่อนเท่านั้น อย่าคิดอะไร
เขาคิดกับเราแค่เพื่อนธรรมดา เรายังมาหลงละเมอเฝ้าฝันใฝ่ ก็สมควรต้องเจ็บปวดแล้วใช่ไหม ถ้าเขาจะมีใครในใจ ที่ไม่ใช่เรา
ไม่อยากใกล้เธอมากเกินไป แม้น้อยใจที่เธอไม่แลเหลี่ยว เพราะรู้ว่าเธอจะไม่รักใครแค่คนเดียว และไม่อยากเป็นเพียงเศษเสี้ยว.. ในใจเธอ
ฉันรักเธอมาก เลยอยากอยู่ใกล้ๆ ใจทั้งดวงมันหวงเฝ้าห่วงใย แต่ทำไมนะทำไม เธอช่างไม่เข้าใจอะไรเลย
บางวันเธอทำเป็นชาเฉย เหมือนไม่รู้เสียเลยว่าใครฝัน เหมือนไม่มีใจจะให้กัน ไม่ผูกพันไม่รู้ลึกถึงหัวใจ
ความเป็นตัวของตัวเองที่เคยมี ไม่รู้ว่าวันนี้หายไปไหน ความร่าเริงความสดใสในหัวใจ ไม่มีอีกต่อไป..ก็เพราะเธอ
ทำไมทุกอย่างเป็นอย่างนี้ ความรักที่เคยมีให้กับฉัน มาวันนี้กลับสลายเหมือนหมอกควัน กลายเป็นฉันหลงรักเธอฝ่ายเดียว
ในใจฉันเศร้า ปวดร้าวรู้ไหม ฉันต้องร้องไห้ เพราะใจให้เธอ
ขอบคุณนะกับทุกอย่างที่ผ่านพ้น ที่เธอทนฝืนใจมอบให้ฉัน บอกแล้วว่าอย่าฝืนใจมาให้กัน อย่าทำร้ายใจฉันด้วยห่วงใย
วันนี้เธอไม่มาสนใจ ไม่มีใจมาให้เลย กับท่าทีที่เฉยๆ ไม่เหมือนเคยรู้มั๊ยเธอ
น้อยใจน้ำตารินไหล มีประโยชน์อะไรกับคำว่าเรา ในเมื่อมีฉัน เธอและเขา คำว่าเราตอนนี้คงไม่มี
ต้องทนเหงานั่งเศร้าใจ เพราะเธอมีใครที่ไม่ใช่ฉัน จากที่เคยห่วงหาดูแลกัน ตอนนี้เธอทำอย่างนั้น อยู่กับใคร

น้อยใจเมนู | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794