อกกว้างเคยแอบอุ่น สองแขนคุณเคยมีฉัน ตอนนี้เป็นใครกัน? อุ่นเท่าฉันไหมคนดี |
หากหัวใจพูดได้ คงบอกว่าน้อยใจหนักหนา กระซิบพร่ำพันวาจา จะตัดพ้อต่อว่า..คณานับ |
ทำอย่างนี้ทำไม ทำเหมือนห่วงใยนักหนา ทำมาทักทายด้วยสายตา ทำเหมือนว่า มีฉันอยู่ในใจ |
เคยเข้าใจผิดมาหลายที แต่ต่อจากนี้..จะไม่ เพราะรู้ว่าคุณไม่มีหัวใจ ถึงอย่างไรคุณคงไม่มาใยดี |
ให้ตะวันได้ลับฟ้า แล้วค่อยบอกลากันได้ไหม ไม่อยากเห็นภาพเธอตอนจากไป คืนนี้ฉันจะอยู่อย่างไร ถ้าภาพตอนเธอไป..มันติดตา |
วันนี้ไม่รักเธอเลย ใจมันเฉยๆและไม่อยากเข้าใกล้ ทำเป็นบอกตัวเองว่า ไม่รู้เพราะอะไร แต่จริงๆคือแอบน้อยใจ ที่เห็นเธอไปชิดใกล้กับใครบางคน |
เธอยังอยู่ตรงนี้ อยู่ที่ในหัวใจ ความรักเธอฉันเก็บไว้ แม้เธอจากไป ไกลเหลือเกิน |
อยากให้โลกนี้มีเพียงฝัน มีกันและกัน เป็นความหมาย มีเธอเคียงข้างกาย ไม่ใช่ห่างร้างไกลไปอย่างนี้ |
คิดถึงก็มาหา ถึงเวลาเธอก็หายไปซะเฉยๆ ถามจริงนะ ฉันมีค่าบ้างไหม หรือไม่เลย เธอจึงแค่ทำคุ้นเคย ไม่คิดจริงจัง |
คงสายไปแล้ว วันนี้ ไม่มีสิทธิ์ที่จะตัดพ้อต่อว่า น้อยใจ ก็บอกได้เพียงในสายตา ซึ่งคงไม่มีวันที่เธอจะเข้าใจ |
เพียงหนึ่งคำนี้ที่ว่า 'ขอโทษ' กับน้ำตาของฉัน ไม่รู้กี่ร้อยพันหยด มันทดแทนกันหมดหรือ |
เคยมีฉันบ้างไหม ในหัวใจดวงนั้น ในเมื่อไม่มีแล้วก็แล้วกัน ฉันไม่ขอผูกพันอีกต่อไป |
น้อยใจเหลือเกิน เธอทำราวกับไม่มีฉัน เรื่องราวผ่านมาที่ผูกพัน หายไปไหนหมดนั่น..บอกที |
น้อยใจมากรู้ไหม ก่อนเคยเอาใจไม่ห่าง เบื่อแล้วหรือจึงเมินหมาง ทำเหมือนอย่าง ไม่เคยรักกัน |
ได้แต่รอ.. รอ.. รอ..อย่างนี้ ไม่รู้ว่าคนดีจะให้รอไปถึงไหน อยากจะบอกว่ารักสุดหัวใจ แต่เธอทำไมไม่ให้โอกาสกัน |
เธอจะรู้บ้างไหมหนอ ว่าคนที่เขารอแสนขื่นขม เมื่อคนที่เคยรักเคยชื่นชม ล่องลอยไปกับสายลมไม่กลับมา |
อย่าบอกรักกับฉันได้ใหม บอกกับหัวใจคุณดีกว่า ว่ายังมองเห็นฉันในสายตา หรือเห็นคุณค่า เพียงแค่.... เพื่อนกัน |
ไม่อยากคิดไม่อยากฝัน ไม่อยากยอมรับว่าฉันไม่มีความหมาย ไม่อยากเห็นคนที่เธออยู่ข้างกาย ไม่อยากเจ็บและอายเมื่อต้องเจอเธอ |
ฉันรู้ว่างานของเธอสำคัญกว่า แต่ขอเวลาให้ฉันบ้างจะได้ไหม สักนิด..พอเป็นน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจ แค่พอรู้สึกได้..ว่ายังห่วงใยก็พอ |
ช่างเหอะ..ฉันทนได้ แม้จะเจ็บปวดมากมายกว่านี้ รู้อยู่แล้ว..ว่าเขาไม่สนใจใยดี แต่ขอให้ได้รักอย่างนี้..ทั้งที่เขาไม่สนใจ |
วันนี้เธอเงียบไป เพราะอะไรทำไมไม่บอกฉัน หรือว่าเพราะใครคนนั้น เธอถึงเย็นชากับฉันและไม่แคร์ |
เมื่อไม่มีเธออยู่ ก็รู้ว่าฉันอยู่ไม่ได้ เจ็บเหลือเกินคำว่าเธอจะไป ร้าวรานหัวใจสิ้นดี |
อย่าบอกกันเลย ว่าที่เฉยเมยเพราะหมดรัก ยังไม่อยากจะรู้จัก ว่าความอกหักเป็นอย่างไร |
คนดี...นับวันฉันยิ่งมีความหวั่นไหว หากต้องเสียเธอไปไกล ฉันจะอยู่ได้อย่างไรเล่าคนเดียว |
เจ็บใจน้ำคำ ที่เธอทำให้สับสน เจ็บจำน้ำคำคน ที่วกวนแสนหลอกลวง |