Poem Corner - น้อยใจ (หน้า 4)

น้อยใจ
หน้า 4

ก็น้อยใจกับสายตา ที่ไม่เคยมองเห็นค่าของฉัน จะทำดีซักกี่ปี-กี่วัน ผลมันก็เท่ากันคือ..ไม่มีใจ
วันนี้ไม่รักเธอเลย ใจมันเฉยและไม่อยากเข้าใกล้ ทำเป็นบอกตัวเองว่าไม่รู้เพราะอะไร จริงๆคือ แอบน้อยใจที่เห็นเธอไปใกล้ชิดกับใครบางคน
อย่าสับสน อย่าเอาความรักมาปนกับความสงสาร นั่นยิ่งจะเป็นการทรมาน ให้ฉันร้าวรานกว่าที่เป็น
ฉันก็มีความรู้สึก มีสำนึกของมนุษย์อยู่เสมอ ทำร้ายจิตใจกันมากไปแล้วนะเธอ ฉันยอมให้เธอ มากเกินไปแล้ว
จะบอกเธอได้อย่างไร ถึงความรู้สึกที่เป็นไปในตอนนี้ จะบอกเธออย่างไรดี ถึงความปวดร้าวที่มี..ล้นใจ
เหมือนไม่มีความหมาย คล้ายๆเธอจะไม่แยแส ฉันจะเป็นอย่างไรก็ไม่แคร์ เห็นฉันเป็นแค่..คนผ่านตา
คิดถึงอยู่บ้างลึกๆ ทั้งที่จริงๆจะรู้สึกว่าห่างเหิน ตอกย้ำหัวใจเหลือเกิน กับท่าทางเมินหมาง..ระหว่างเรา
ไม่จำเป็นต้องมาห่วงฉัน เพราะมันจะทำให้ฉันหวั่นไหว แล้วสุดท้ายฉันอาจจะเป็นฝ่ายเสียใจ กับการเปลี่ยนไป ของคนคุ้นเคย
ไม่ใช่เรื่องง่าย กว่าจะรักใครได้ขนาดนี้ แล้วทำไมเธอจากไปไม่ไยดี หรือใจดวงนี้..มันไม่มีค่าพอ
ความรักที่มอบให้ น้อยไปหรือไร้ค่า หรือเห็นว่าธรรมดา จึงเฉยชาไม่ผูกพัน
อย่ามาทำให้หัวใจไหวอ่อน อย่ามาส่งสายตาอาวรณ์ให้วูบไหว และไม่ต้องมาสนใจใส่ใจ ถ้าอะไรอะไร ไม่อาจกลับไปเหมือนเดิม
เธอคงไม่คิดถึงฉัน ต่อให้ฉันฝันถึงเธอเท่าไหร่ เพราะเธอไม่ได้มีใจ ให้รักเธอเท่าไหร่ ก็คงความหมายไม่มี
ความรักก็แค่นี้ เริ่มต้นกันดิบดีสุดท้ายก็จบลงที่แตกสลาย คนเคยรักมากนานไปก็ยังอยากจะเปลี่ยนใจ ฉันไม่โกรธหรอกที่เธอจะไป แต่คงไม่เชื่อใจความรักของใครไปอีกนาน
ถ้อยคำ-สายตา เพียงเท่านี้เธอก็ฆ่าฉันได้ ถูก-ที่ยังหลงเหลือลมหายใจ แต่เธอรู้จักคำนี้ไหม.. ตายทั้งเป็น
เพราะเธอไม่เคยเข้าใจ เพราะไกลกันจึงเปลี่ยนแปลง เพราะเธอมีคนใหม่แอบแฝง แล้วเธอแกล้งรัก ทำไม?
ธุระมากเหลือเกินนะ-รู้สึก น้อยใจอยู่ลึกๆแทบทนไม่ไหว ไม่มีเวลาให้กันจนฉันเกือบจะไม่มั่นใจ ไม่รู้เธอยังเห็นฉันสำคัญ อยู่ไหม..ตอนนี้
ให้ลืมน่ะลืมได้ แต่ความทรมานในใจเธอรับผิดชอบได้หรือเปล่า ให้ลาจากกันให้จบความผูกพันของเรา ทำไมจะทำไม่ได้เล่า..แต่เธอจะช่วยแบ่งเบา ความปวดร้าวได้ไหม
นี่แหละนะหัวใจคน มีฝ่ายดิ้นรนก็ต้องมีฝ่ายคงมั่น แล้วมันจะแปลกอะไรสำหรับใจเธอกับฉัน ถ้าตลอดมาฉันจะเห็นเธอเป็นคนสำคัญ แล้วเธอจะไม่เห็นความสำคัญ ของฉันเลย
ที่ฉันคิดอยู่ก็รู้ว่าไม่ผิดซักอย่าง แต่อยากฟังเธอพูดบ้างก่อนจะไปจากฉัน คำพูดจากปากคนที่เคย รักมากเคยฝากหัวใจผูกพัน อยากฟังจริงๆว่า 'ไม่ได้รักฉัน' จากคนที่ครั้งหนึ่งเคยบอกว่า --ความรักไม่มีวัน เปลี่ยนแปลง
ก็ในเมื่อฉันเตรียมใจไว้แต่แรก เพราะฉะนั้นก็ไม่แปลกใช่ไหม ในเมื่อฉันรักคนที่ไม่คงมั่น ฉันก็รู้ว่า ต้องทำใจ และเตรียมพร้อมจะรับความเป็นไปที่ต้องมี
วันนี้เราห่างกันเท่านี้ วันพรุ่งนี้จะห่างกันเท่าไหน วันเวลาไม่น่ากลัวกว่าหัวใจ ถ้าเราต้องจากกันไกล เธอจะยังจำฉัน ไว้ไหม ..ถามใจเธอ
ไม่อยากย้อนคืนและวัน เพื่อจะพบว่ามีเพียงฉันกับความเหงา ไม่อยากคิดถึงเรื่องราวระหว่างเรา หากความทรงจำว่างเปล่า..ไม่มีเธอ
งดงามแค่ในความทรงจำ ก็เพียงพอจะตอกย้ำรอยหม่นไหม้ ไม่อยากลงทุนผูกพันกับใคร ที่สุดท้าย มีกำไรเป็นน้ำตา
อาจจะดูเหมือนไม่เสียใจ ทั้งที่ข้างในแสนปวดปร่า แต่ไม่อยากเรียกร้องให้เธอคืนมา เพราะวันนี้ เข้มแข็งกว่า ..วันที่เธอไป
ไม่มีอีกแล้วความห่วงใย ที่เธอเคยให้ในวันก่อนหน้า วันนี้ฉันมีเพียงความเจ็บชา ที่เธอให้มา.. มากกว่าสิ่งใด

น้อยใจเมนู | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794