Poem Corner - น้อยใจ (หน้า 1)

น้อยใจ
หน้า 1

เธอเป็นอะไรอยากให้บอก พูดออกมาอย่าทำเฉย ความรู้สึกของฉันโปรดอย่าละเลย ทำเฉยเมยอย่างนั้น ฉันน้อยใจ
บางวันนั้นเงียบเหงา ก็นั่งเศร้าจะเป็นไง เพราะเธอไม่ชิดใกล้ ละเลยไปนะคนดี
วูบหนึ่งในความรู้สึก อดที่จะนึกถึงเธอไม่ได้ หรือเพราะว่าสายใยผูกพันมันมากมาย จนความห่างไกลไม่อาจทำลายลงได้เลย
วันนี้เธอมาตีจาก ไม่เหลือซากแห่งความโหยหา ฉันถึงได้เรียนรู้ว่าน้ำตา ไม่เคยมีค่าในความทรงจำ
ได้แต่ร้องคร่ำครวญ หวังว่าพอเธอได้ยินคงคืนหวนกลับ ทำใจไม่ได้กับการยอมรับ ที่จะปล่อยให้เธอเดินลับจากกันไป
น้อยใจเธอมากมาย ที่ทำคล้ายๆไม่สนใจใยดี ไม่เอาอกเอาใจเหมือนเก่าก่อนนี้ ที่เคยมีคงกำลังแปรเปลี่ยนไป
ขอบอกอีกสักครั้งนะที่รัก ถึงแม้จะเจ็บหนักสักเพียงไหน อย่างน้อยให้เธอรู้ว่าหัวใจ รักเธอมากมายจริงๆ
เจ็บก็ต้องมี ใจดวงนี้ยังเป็นเนื้อ เจ็บเมื่อเธอเบื่อ เมื่อเธอมาลาจากไป
เธอจากฉันไป ไม่เหลือเยื่อใยแก่กัน ทิ้งไว้แต่ความฝัน ให้ฉันสานต่อ ฉันจะทำได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจ มันท้อ ฉันทำได้เพียงแค่รอ รอวันเธอกลับมา
สงสารกันบ้างไหม กับผู้หญิงหัวใจบอบบางคนนี้ เลิกทำร้ายกันเสียที อย่าควงเขามาย่ำยีกันเลย
กลางดึกที่เงียบเหงา แอบนั่งกอดเข่าในมุมมืด ความคิดในสมองเริ่มจะฝืด เกิดความจืดชืดในจิตใจ นั่งบ่นพึมพำอยู่คนเดียว ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับใคร แต่ความรู้สึกลึก ลึกในใจ ยังอยากมีใครสักคน
รักเธอมากมายเลยรู้ไหม แต่เธอรักใครไม่ใช่ฉัน เธอมอบหัวใจให้เขาคนนั้น ส่วนฉันคนนี้ให้ได้แค่คำว่า "เสียใจ"
แค่ครุ่นคิดถึงคำเธอพร่ำบอก แค่ฟังเพลงก็ออกจะหวั่นไหว แค่อ่านกลอนบทหนึ่งซึ้งเพียงใด ยิ่งปวดใจยิ่งช้ำน้ำตาริน
รู้สึกเหงาเหลือเกิน อย่าเพิ่งห่างเหินตอนนี้ได้ไหม เถอะนะคนไกล ขอเวลาให้ความอบอุ่นกับหัวใจ แค่ครู่เดียว
จะขอเป็นแค่คนห่างไกล ถ้าเธอพอใจให้เป็นเท่านี้ แต่รู้ไว้เถอะว่า ความรักความหวังดี ไม่เคยมีให้น้อยไปกว่าเดิม
ภาพตรงหน้าพร่าลงไปถนัด เห็นชัดเพียงเธอไปกับเขา ลมทะเลพัดมาแผ่วเบารู้สึกเหงา ปล่อยให้น้ำตาหยดแล้วหยดเล่า ค่อยๆลบภาพเก่าไปจากใจ
ถ้าทุกสิ่งที่ทำไป สื่อความจริงใจถึงเธอไม่ได้ ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร นอกจากเดินจากไป อย่างที่ใจเธอต้องการ
ที่ผ่านมา ฉันคิดไปเองว่าเธอรักและห่วงใย แต่จริงๆแล้วคงไม่ใช่ เป็นเพราะเธอเพียงแต่ไม่มีใครใช่ไหม เธอเพียงแค่ไม่มีใคร เท่านั้นเอง
คนไกลได้โปรดกลับมาเถอะนะ ฉันจะได้ไม่ร้องไห้ คนดีได้โปรดอย่าไปไหน ฉันว้าเหว่หัวใจ เหลือเกิน
อย่าบอกเลยว่าห่วงใย อย่าบอกเลยว่าหัวใจมีฉัน เมื่อเธอยังเดินจากไปกับใครคนนั้น อย่าให้ความอ่อนโยนของเธอ ทำร้ายฉันอีกเลย
ปิดเปลือกตาลงช้าๆ ปล่อยให้หยดน้ำตาค่อยๆไหล พรุ่งนี้เขาจะมาหรือไม่ รู้ไหม การรอคอยทรมานใจเหลือเกิน
อย่ามองผ่านกันอีกเลย อย่าเฉยๆอีกได้ไหม อย่าทำร้ายกันอีกเลยคนของใจ แค่ที่เธอทำไป ก็ปวดใจมากพอดู
อย่าตอกย้ำกันอีกเลย แค่นี้ก็เฉยๆเกือบไม่ได้ ซ้ำเติมกันอีกเพื่ออะไร หรือแค่นั้นยังไม่สาแก่ใจ คนดี
ไม่รักกันแล้วใช่ไหม ถึงไม่มาเอาใจเหมือนก่อน คำรักคำพร่ำวอน คงต้องรื้อถอนคืนกัน
ถ้าเป็นไปได้ฉันจะหลีกหนีความจริง จะละทิ้งความเจ็บปวด เพื่อใจจะได้ไม่ต้องร้าวรวด ไม่ต้องเจ็บปวด เพราะใครบางคน

น้อยใจเมนู | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794