พบกันครั้งนี้ แม้รู้ดีไม่ใช่ฝัน แต่ถ่านไปเก่ากลับลุกพลัน เราจะวางตัวต่อกันอย่างไรดี |
หากหัวใจเป็นเหมือนทราย คงลบเธออกได้ง่ายกว่านี้ และคงหายเจ็บช้ำเสียที ไม่ต้องเสียใจในสิ่งที่เธอหลอกลวง |
ฉันให้อภัยเธอเสมอนะ แม้จะผิดมากมายแค่ไหน ขอเธอกลับมาเป็นคนใกล้หัวใจ อย่าผ่านมาเพื่อนผ่านไปเลยคนดี |
หากไม่รักเธอได้คงไม่รัก เราก็แค่รู้จักกันใช่ไหม ถึงไม่ใช่คนที่อยู่กลางดวงใจ เป็นแค่คนใกล้ๆก็ยังดี |
หากเธอมีใคร ในหัวใจเท่ามีฉัน บอกก่อนไม่คิดจะแบ่งปัน ไม่มีวันแบ่งฝันไปให้ใคร |
มาหาฉันได้ไหม ความฝันยาวไกลข้างหน้า อุปสรรคกางกั้นนานา รอเธอมาช่วยฝ่าฟัน |
รู้กันด้วยหัวใจ จะแคร์ใครเขากล่าวขาน เชื่อคนอื่นมากเราร้าวราน เราต่างรู้อยู่กันสองใจ |
ฟ้าเอ๋ย ฟ้ากว้าง บอกข่าวเขาบ้างเถอะฟ้า บอกว่าฉันยังตามหา ตั้งแต่เขาจากมาสู่ฟ้ากว้าง |
ถ้าไม่รักกันก็แล้วไป จะได้ไม่ต้องเสียใจเพราะฉัน แต่ว่าถ้ารักกัน บอกฉัน สัญญาจะเป็นคนดีของเธอ |
วันนี้มีเพียงฉัน ที่ยังเก็บความฝันของเราไว้ สนิทเนาว์อยู่แนบใจ แม้ว่าเธอจะลืมไปแล้ว..เนิ่นนาน |
ไม่อยากเจ็บจึงไม่รัก ไม่คิดจะพักใจกับใคร ไม่ไขว่คว้าเพราะไม่อยากปวดใจ ไม่รักใคร เพราะไม่อยากร้องไห้คนเดียว |
ใจฉันนั้นอ้างว้าง สุดปลายทางอยู่แห่งไหน มองเป็นแค่รำไร ขอบฟ้าหรือไร สุดปลายฝัน |
หัวใจมันชาด้าน หลังจากผ่านวันที่เธอไป กลายเป็นคนไม่รู้สึกรู้สาอะไร มีแต่หัวใจ เย็นชา |
รู้ว่าเธอมีคนอื่น แล้วจะมาฝืนอยู่เพื่ออะไร อยู่โดยที่ไม่มีใจ ก็ไม่ต่างจากไปหรอก..คนดี |
จากกันแล้วก็จากกันเลย อย่ามาแกล้งเอ่ยถ้อยคำใดๆ อย่ามาทำเป็นทวงหัวใจ เมื่อสายใยสัมพันธ์มันขาดลง |
ไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่ต้องหักใจเหหัน ไม่ใช่ไม่เห็นเป็นคนสำคัญ แต่จำต้องถึงวันที่ต้องไป |
อยากให้เธอกลับมา รู้ไหมว่าฉันพร่ำเพ้อ อยากคุยอยากเห็นอยากเจอ สัญญาทีนี้จะรักเธอจริงๆ |
ฉันเกือบทำใจได้ ถ้าเธอไม่กลับมาหา แต่เธอมาทำเป็นทวงสัญญา เธอมาบอกว่ายังรัก ก็เพราะใจเคยเจ็บ เลยต้องเก็บมาคิดหนัก แม้จะหวั่นไหวไปมากนัก แต่ก็คงไม่รักเธออีกแล้ว |
เพราะยังไม่อยากจะผูกพัน ขอแค่ฝันอยู่ใกล้ๆ ก็ยังไม่อยากจะมีใคร เพราะหัวใจยังไม่ต้องการ |
ก็ฉันไม่ใช่นางเอก ที่ใครเสกสร้างขึ้นมา จึงไม่ดีอะไรนักหนา เป็นแค่คนธรรมดา-ธรรมดาทั่วไป |
อยากไปก็ไปเลย ไม่ต้องเอ่ยคำอำลา จากกันเสียดีกว่า ที่จะมาทรมานกัน |
เป็นอะไรนะคนดี ทำไมวันนี้เธอเฉยชา ไม่ยิ้มแย้ม ไม่พูดจา ไม่ร่าเริงเหมือนเช่นเคย |
แม้จะเหงาเมื่อไม่มีเธอ แต่พอได้เจอก็งั้นๆ ไม่คิดไม่เห็นว่าเธอเป็นคนสำคัญ อาจเพราะใกล้กันมานาน |
ฉันมีศักดิ์ศรีพอ แม้น้ำตาจะคลอในดวงตา ไม่ต้องมาเวทนา ถ้าไหลออกมาจะเช็ดเอง |
ไปเถอะถ้าอยากไป ไม่ต้องมาอาลัยให้ไหวหวั่น ไม่ต้องทำเสียใจมากอย่างนั้น อย่ามาทำรำพันฉันรำคาญ |