Poem Corner - นานา (หน้า 16)

นานา
หน้า 16

เธอน่ะมีค่าแค่อากาศ ไม่มีความสามารถทำให้ฉันหวั่นไหว ถือซะว่าฉันแก้แค้นด้วยการให้อภัย มันก็สะใจดีแล้วใช่ไหมล่ะเธอ

ความผูกพันก็เหมือนสายใยบางๆ ถ้ารู้จักรักรู้จักที่จะสร้างสรร ความรู้สึกดีๆก็จะมีให้กันไปอีกนาน หากว่าไม่รู้จักถนอมมัน สายใยเส้นแค่นั้น ซักวันก็ขาดลง

ถ้าเธอไม่เจอเขาก่อน เธอจะใจอ่อนกับฉันไหม ถามเล่นๆให้ลองบอกออกจากใจ ถึงอะไรจะไม่อาจ เปลี่ยนไป แต่ก็คงจะฝันดีได้ไปหลายคืน

ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่มีคนรัก เพื่อนๆก็มักทักถามเสมอ ไม่รู้จะบอกยังไงดีเออ เลยบอกว่าไม่เจอคนที่ถูกใจ

เห็นเพื่อนๆมีแฟนกันเป็นล้าน บางที่เลยนึกพาลดินฟ้า เรื่องอะไรให้หัวใจฉันมา แล้วไม่หาคนตามมา เป็นคู่ใจ

เพื่อนๆบอกว่าเธอมาหา บอกกับตัวเองว่าไม่น่าใช่ แต่ลึกๆแค่นี้ก็ดีใจ ไม่กล้าโทรกลับไปกลัวเธอ บอกว่าไม่ใช่..ไม่ได้มา

เหนื่อยเหลือเกิน วันนี้ไม่รู้จะพาชีวิตเดินไปทางไหน ที่ผ่านมาไม่เคยหาคนเข้าใจ พอวันนี้รู้สึกร้างไร้ เลยไม่รู้จะร้องไห้กับใครดี

อยากบอกสักล้านคำขอโทษ ถ้ามันจะล้างความโกรธของเธอลงได้ เชื่อเถอะว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่บอกลาเธอไปก็เพราะน้อยใจว่าเธอมีคนใหม่มาแทน

ฝากดูแลความรู้สึกกัน เวลาที่ไม่มีฉันอยู่ใกล้ๆ ฝากให้เธอเก็บความห่วงใย เอาใจใส่บ้างเมื่อห่างกัน

อยากจะโทษระยะทาง ที่พาเธอไปอยู่ห่างจนหวั่นไหว ขอบฟ้าเวิ้งว้างกว้างไกล กลัวความคิดถึง ข้ามไปไม่ถึงเธอ

ไม่มีวันทำให้เธอเจ็บ เพราะถ้าเธอเจ็บฉันจะเจ็บกว่าเป็นไหนๆ เพราะเธอคือ 'หัวใจ' ที่ฉันไม่อาจทำร้าย ได้ลง

รู้ว่าเธอไม่สบาย ก็ได้แต่ห่วงใยอยู่ตรงนี้ เป็นยังไงมั่งนะคนดี อยากให้เธอรู้ทุกนาทีว่า 'ห่วงใย'

อยากให้เธอหายป่วยไวๆ มีกำลังใจมากมายให้ตรงนี้ เอาใจช่วยด้วยรักและหวังดี อยากให้เธอมีชีวิต ที่สวยงาม

สุดท้ายก็ยังห่วงใย แม้เราจะจบกันไปนานนักหนา ยังไม่ลืมสิ่งที่ผ่านมา เธอยังมีค่ากับหัวใจ

จะไม่ลืมว่าเคยรักคุณ ไม่เคยลืมความอบอุ่นที่เคยได้ เพราะสักวันคุณคงต้องไป ฉันจึงขอเก็บความ ผูกพันของเราไว้ ในความรู้สึกดีๆตลอดกาล

อยากไปนั่งอยู่ใกล้ๆ เดินทางไปกับเธอทุกที่ ไม่อยากอยู่อย่างอ้างว้างอย่างนี้ อยากมีเธอเคียงข้าง อย่างอาทร

ให้เธอได้เท่าที่มี เท่าที่หัวใจจะรู้สึก แต่มันอาจจะอยู่ลึก จนเธอนึกว่าไม่มี

ความหลังเก่าๆก็ยังเก็บ หัวใจหนาวเหน็บยังโหยหา อ่อนแอแต่ซ่อนเร้นเป็นคนกล้า เป็นเรื่องธรรมดาของคนเดิม

อย่าเหงาเลยนะคนดี ฉันคนนี้ยังห่วงใย อย่าร้องไห้แม้ต้องจากไกล ฉันจะเก็บเธอไว้ในความคิดถึง

เธอคือความทรงจำที่ดีของชีวิต ที่ฉันคิดจะเก็นซ่อนไว้ แม้เธอบอกว่าสิ่งที่ผ่านมาไม่ได้ตั้งใจ ก็ไม่เป็นไรหรอกคนดี

ไม่อยากให้เธอไปไหน อยากอยู่ใกล้ๆที่นี่ แต่ไม่มีทางเลือกอื่นเลยคนดี เพราะคนคอยทางนี้..ร้าวราน

จะนับดาวให้ถึงพัน แล้วส่งเป็นของขวัญไปให้ พร้อมกับการ์ดรูปหัวใจ แทนความห่วงใยของกัน

ถ้าจะขอโทษเธอตอนนี้ ไม่รู้ว่าเธอคนดีจะได้ยินไหม คงจะสายไปสักนิดถ้าจะขออภัย รึว่าเธอจะไปไกล กว่าคำขออภัยของฉันจะไปถึง

เธอบอกว่ามีเหตุผล ให้ฉันอดทนและเข้าใจ มีความจำเป็นที่ต้องไป เหตุผลบ้าบออะไร รับไม่ได้ ..เห็นแก่ตัว

ที่หายเงียบไปใช่ว่าจะทำใจได้ ที่ไม่โทรไปใช่ว่าใจจะยอมแพ้ ที่ไม่คิดถึงใช่ว่าจะเลิกแคร์ แต่ที่แน่ๆแท้ แล้วใจอ่อนแอจริงๆ

นานาเมนู | back<< | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | next>>

142 | 152 | 162 | 1144 | 1188 | 1500 | 1800 | GSM | UNLIMITED PAGER

ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794