Poem Corner - นานา (หน้า 14)

นานา
หน้า 14

บอกหัวใจว่าเจ็บนะถ้ารักเขา หัวใจตอบเบาๆจะเจ็บก็เจ็บไป บอกอีกทีถอนตัวตอนนี้ยังไม่สาย ใจดื้อดึงเกินรั้งไว้ ไปเถอะไป ..เจ็บให้พอ
อย่ามาขอโทษตอนนี้ ฉันเจ็บเกินที่จะอภัยให้ได้ ให้ฉันได้หลับไหล ในความเดียวดาย อย่ามาปลุก ให้พบกับความเลวร้าย ของเธออีกเลย
จะให้ขอโทษกี่ร้อยที เพียงเธอยอมคืนดีก็ได้เสมอ หรือจะให้ฉันคุกเข่าต่อหน้าเธอ ขอเพียงอย่าเผลอ ..ตัดรอน
หัวใจยังรักเธอมาก ริมฝีปากระริกไหว เกินหาคำมาเหนี่ยวรั้งแต่อย่างใด ปวดร้าวหรือไม่ น้ำตาที่มันไหล บอกเธอแล้ว
ไม่ต้องการอะไร เพียงแค่อยากให้เธอมาหาบ้าง ไม่ใช่แค่รักอย่างไกลห่าง ที่หัวใจก็อ้างว้างพอ-พอกัน
อยากให้โลกหยุดหมุน เพื่อที่คุณจะได้ไม่ไปไหน ขอเวลาที่มีคุณอยู่เอาไว้ นานเท่าที่จะนานได้ และคงเป็น ครั้งสุดท้าย ที่จะได้ บอกคำรัก
เจียมตัวเสมอ รู้ว่าเธอไม่มีใจให้ ไม่รู้หมือนกัน ว่าคบเธอไว้ทำไม หรือคบไว้ให้หัวใจเจ็บเล่น แค่นั้นเอง
ประกายฟ้ารุมไล้ประกายเหงา ประกายรักรอยเก่าจะวูบไหว รอยเสน่หาซัดซ้ำประกายใจ ประกายน้ำ รุมไล้..ประกายตา
ฟ้าครวญคร่ำคำเหงา ไร้ดาวมาหลบลี้ ฝนทิ้งซากจากไปไม่ใยดี ฝนก็ไม่มี..ดาวก็ไม่มี หากคืนนี้ฟ้า ร้องไห้ ใครจะปลอบโยน
เมื่อใดที่น้ำตารินไหลร้าวราน จะจูบซับรับขวัญที่เปลือกตา เมื่อใครๆมาไกลห่างร้างลา ฉันจะเป็น คนแรกที่จะไปหา อยู่ข้างเธอ
อยากมาขอโทษตอนนี้ เจ็บเกินที่จะอภัยได้ ให้ฉันหลับใหลในความเดียวดาย อย่ามาปลุกให้พบกับ ความเลวร้าย ของเธออีกเลย
เธอไปแล้ว ฉันยังงงงันกับคำบอกลา เห็นความรักดวงหนึ่งคว้าง อยู่กลางฟ้า ใครไม่รู้ทิ้งหยดน้ำตา ไว้ที่แก้มฉัน
ฝนตกหนัก ดอกไม้อกหักแก้มช้ำ ฝนช่างใจดำ สมุดบันทึกเปียกน้ำและคนบอบช้ำเปียกน้ำตา
ขอให้เธอจงไป อย่าได้สนใจว่าฉันจะทุกข์ร้อน เมื่อสองมือไม่อาจฉุดยื้อต่อกร สองตาก็ไม่อาจอ้อนวอน ..ไม่ให้ไป
ใช่..เราเลิกกัน แต่วันนี้ที่ฉันมาหา ไม่เคยคิดจะรื้อฟื้นให้เธอคืนมา ขอเป็นครั้งสุดท้ายที่จะมาหา เพื่อจะบอกว่า 'รักเธอ'
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า เหงาบ้างไหม ชีวิตเป็นอยู่อย่างไร รู้ไหม ว่าห่วงใยเธอเหลือเกิน
แม้วันนี้ จะไม่มีเธออยู่ตรงหน้า แต่รับรู้ไว้เถอะว่า เธอคือความทรงจำที่มีค่า ที่ฉันเก็บไว้ในหัวใจเสมอ
อยู่กับฉันห้ามคิดถึงใคร นอกจากอยู่กับใครที่ไม่ใช่ฉัน หัวใจเธอจะวิ่งวนไปไหนกัน มาจอดป้ายหัวใจฉัน ..ซะดีๆ
ด้วยความที่หัวใจมันไหวๆ เที่ยวได้หลงรักใครเค้าไปทั่ว อยากรักใครกลัวรักไปแล้วไม่ชัวร์ อีกใจกลัว อีกใจกล้า น่าเศร้าจริง
เมื่อเขาเดินจากไป ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ เจ็บแปลบบ้างก็ดี นี่แหละ! รสชาดของหัวใจ
แปลกดีนะความเหงา ทักทายเราวันละหลายหน มาทักทายกันบ่อยเสียจน ใจมันทนทานได้ดี
บอกรักบ้างก็ได้ พูดเป็นไหมคำนี้ มันยากเย็นมากหรือไงคนดี หรือที่พูดนี่ ไม่มีเลยจริงๆ
ให้เวลากันน้อยเหลือเกิน หรือมัวเที่ยวเพลินไปหน่อย หลายครั้งที่ปล่อยให้คอย บ่อยๆก็เลยชักงอน

นานาเมนู | back<< | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | next>>



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794