บอกหัวใจว่าเจ็บนะถ้ารักเขา
หัวใจตอบเบาๆจะเจ็บก็เจ็บไป บอกอีกทีถอนตัวตอนนี้ยังไม่สาย ใจดื้อดึงเกินรั้งไว้
ไปเถอะไป ..เจ็บให้พอ |
อย่ามาขอโทษตอนนี้
ฉันเจ็บเกินที่จะอภัยให้ได้ ให้ฉันได้หลับไหล ในความเดียวดาย อย่ามาปลุก
ให้พบกับความเลวร้าย ของเธออีกเลย |
จะให้ขอโทษกี่ร้อยที
เพียงเธอยอมคืนดีก็ได้เสมอ หรือจะให้ฉันคุกเข่าต่อหน้าเธอ ขอเพียงอย่าเผลอ
..ตัดรอน |
หัวใจยังรักเธอมาก
ริมฝีปากระริกไหว เกินหาคำมาเหนี่ยวรั้งแต่อย่างใด ปวดร้าวหรือไม่ น้ำตาที่มันไหล
บอกเธอแล้ว |
ไม่ต้องการอะไร
เพียงแค่อยากให้เธอมาหาบ้าง ไม่ใช่แค่รักอย่างไกลห่าง ที่หัวใจก็อ้างว้างพอ-พอกัน |
อยากให้โลกหยุดหมุน
เพื่อที่คุณจะได้ไม่ไปไหน ขอเวลาที่มีคุณอยู่เอาไว้ นานเท่าที่จะนานได้ และคงเป็น
ครั้งสุดท้าย ที่จะได้ บอกคำรัก |
เจียมตัวเสมอ
รู้ว่าเธอไม่มีใจให้ ไม่รู้หมือนกัน ว่าคบเธอไว้ทำไม หรือคบไว้ให้หัวใจเจ็บเล่น
แค่นั้นเอง |
ประกายฟ้ารุมไล้ประกายเหงา
ประกายรักรอยเก่าจะวูบไหว รอยเสน่หาซัดซ้ำประกายใจ ประกายน้ำ รุมไล้..ประกายตา |
ฟ้าครวญคร่ำคำเหงา
ไร้ดาวมาหลบลี้ ฝนทิ้งซากจากไปไม่ใยดี ฝนก็ไม่มี..ดาวก็ไม่มี หากคืนนี้ฟ้า
ร้องไห้ ใครจะปลอบโยน |
เมื่อใดที่น้ำตารินไหลร้าวราน
จะจูบซับรับขวัญที่เปลือกตา เมื่อใครๆมาไกลห่างร้างลา ฉันจะเป็น คนแรกที่จะไปหา
อยู่ข้างเธอ |
อยากมาขอโทษตอนนี้
เจ็บเกินที่จะอภัยได้ ให้ฉันหลับใหลในความเดียวดาย อย่ามาปลุกให้พบกับ ความเลวร้าย
ของเธออีกเลย |
เธอไปแล้ว
ฉันยังงงงันกับคำบอกลา เห็นความรักดวงหนึ่งคว้าง อยู่กลางฟ้า ใครไม่รู้ทิ้งหยดน้ำตา
ไว้ที่แก้มฉัน |
ฝนตกหนัก
ดอกไม้อกหักแก้มช้ำ ฝนช่างใจดำ สมุดบันทึกเปียกน้ำและคนบอบช้ำเปียกน้ำตา |
ขอให้เธอจงไป
อย่าได้สนใจว่าฉันจะทุกข์ร้อน เมื่อสองมือไม่อาจฉุดยื้อต่อกร สองตาก็ไม่อาจอ้อนวอน
..ไม่ให้ไป |
ใช่..เราเลิกกัน
แต่วันนี้ที่ฉันมาหา ไม่เคยคิดจะรื้อฟื้นให้เธอคืนมา ขอเป็นครั้งสุดท้ายที่จะมาหา
เพื่อจะบอกว่า 'รักเธอ' |
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
เหงาบ้างไหม ชีวิตเป็นอยู่อย่างไร รู้ไหม ว่าห่วงใยเธอเหลือเกิน |
แม้วันนี้
จะไม่มีเธออยู่ตรงหน้า แต่รับรู้ไว้เถอะว่า เธอคือความทรงจำที่มีค่า ที่ฉันเก็บไว้ในหัวใจเสมอ |
อยู่กับฉันห้ามคิดถึงใคร
นอกจากอยู่กับใครที่ไม่ใช่ฉัน หัวใจเธอจะวิ่งวนไปไหนกัน มาจอดป้ายหัวใจฉัน
..ซะดีๆ |
ด้วยความที่หัวใจมันไหวๆ
เที่ยวได้หลงรักใครเค้าไปทั่ว อยากรักใครกลัวรักไปแล้วไม่ชัวร์ อีกใจกลัว
อีกใจกล้า น่าเศร้าจริง |
เมื่อเขาเดินจากไป
ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ เจ็บแปลบบ้างก็ดี นี่แหละ! รสชาดของหัวใจ |
แปลกดีนะความเหงา
ทักทายเราวันละหลายหน มาทักทายกันบ่อยเสียจน ใจมันทนทานได้ดี |
บอกรักบ้างก็ได้
พูดเป็นไหมคำนี้ มันยากเย็นมากหรือไงคนดี หรือที่พูดนี่ ไม่มีเลยจริงๆ |
ให้เวลากันน้อยเหลือเกิน
หรือมัวเที่ยวเพลินไปหน่อย หลายครั้งที่ปล่อยให้คอย บ่อยๆก็เลยชักงอน |