Poem Corner - นานา (หน้า 8)

นานา
หน้า 8

มองทะเลที่แสนกว้าง ดูเวิ้งว้างและเงียบเหงา ดูๆไปเหมือนใจเรา ที่ยังคงเศร้าและเงียบเหงาเหมือนทะเล
เมื่อยามฝนโปรยปราย เป็นกระสายลงจากฟ้า ฉันเคยหลั่งน้ำตา เพียงเพราะว่าเราห่างไกล
ไปเถอะนะ ไปให้ไกล มาทางไหน ก็ไปทางนั้น ที่ตรงนี้มีแต่คืนวัน กับใจที่ไม่ฝันถึงใคร
ถ้าไม่จากกันวันนี้ ยังไงก็ต้องมีวันนั้น ให้เกียรติเธอไปก่อนก็แล้วกัน ความเจ็บปวดเหล่านั้น ฉันขอรับมันแทนเธอเอง
เพราะเธอคือคนของเพื่อน ฉันจึงย้ำเตือนตัวเองเสมอ ขอเป็นเพียงคนที่ห่วงใยเธอ และพร้อมยิ้มรับเสมอ หากเจอกัน
เคยไหมที่ต้องอยู่คนเดียว กับความเปล่าเปลี่ยวและเงียบเหงา รอบข้างมีเพียงแค่ตัวเรา ไม่มีแม้เงาใครสักคน
หัวเราะได้ทั้งวัน ไม่ว่าจะคุยกันเรื่องไหน อยู่กับเธอแล้วสบายใจ ดีกว่าอยู่กับใครๆเป็นร้อยพัน
ฉันเห็นแก่ตัวมาก ที่อยากเก็บเธอเอาไว้ เป็นแก้วตา เป็นแก้วใจ เกินจะเป็นของใครต่อไปแล้ว
เข้มแข็งหน่อยนะใจ อย่าหวั่นไหวง่ายๆอย่างนี้ แค่ใครคนหนึ่งไม่ใยดี จะไปตามเซ้าซี้เขาทำไม
คิดไว้ว่าคุณก็คงมีสุข สนุกกับงานและแจ่มใส ปีใหม่เพิ่งผ่านมาแล้วจะผ่านไป ความแจ่มใส คงไม่ผ่านเหมือนเวลา
ดอกไม่ยังเปลี่ยนสี วันเดือนปียังเปลี่ยนใหม่ กลัวว่าความห่างไกล จะเปลี่ยนใจให้ร้างลา
พบกันบ้างได้ไหม วันไหนเธอว่าง กลัวความรู้สึกจะจืดจาง หากเหินห่างไปนานๆ
ทั้งรู้ว่าเธอคือเพื่อน ให้เหมือนอย่างอื่นคงไม่ได้ ก็ไม่อาจจะตัดใจ ยังแอบร้องไห้เพราะเธอ
จะรักหรือจะร้าง ก็เลือกสักอย่างให้เห็นๆ เบื่อคำอ้างทุกประเด็น ที่พูดเช้าตกเย็นก็กลับคำ
ฟ้าไม่เป็นสีฟ้า ไม่รู้นำตามาจากไหน แค่เพียงเธอจากไป โลกเหมือนไม่มีใคร สักคนเดียว
เพราะเธอไม่เคยรักฉัน ไม่เคยผูกพันฝันหา ความรู้สึกในดวงตา ถึงบอกความเฉยชา..ได้เหมือนใจ
อยากให้เธอมีความสุข อย่าต้องทุกข์กับสิ่งไหน ห่างกายใช่ห่างใจ อยู่ที่ไหน ก็ไม่ลืม
อยากอยู่ใกล้ๆกับเธอ ไม่ชอบที่จะเพ้อเจ้ออยู่อย่างนี้ ปิดเทอมแล้วรีบกลับมานะคนดี มารื้อฟื้นความหลังที่เคยมีต่อกัน
ยอมรับว่าเสียใจอยู่ไม่น้อย เมื่อรู้ว่าต้องเป็นฝ่ายคอยพร่ำเพ้อ มันยากนักที่จะตัดใจไปจากเธอ และก็เจ็บอยู่เสมอ เมื่อรักเธออยู่ฝ่ายเดียว
ตัดสินใจไม่ถูก ไม่รู้จะเลือกรักคนไหน ระหว่างคนที่ฉันรัก กับรักฉันสุดหัวใจ คิดจะตัดใจเลือกทีไร ก็ทิ้งใครไม่ลงสักที
ขอเวลาเธออีกวันได้ไหม ฉันคงไม่ต้องรอปฏิหาริย์ เพียงอยากได้สิ่งสุดท้ายที่ต้องการ ให้ได้รับความอบอุ่นให้นานขึ้นอีกวัน
ยังคงมีรักและห่วงใย ส่งให้เหมือนวันเก่าก่อน แม้ในวันที่เธอจากจร ยังคงอาทร อาวรณ์อยู่ร่ำไป
ขอโทษนะ ขอโทษ อย่าโกรธเลยนะ ที่ฉันไม่เคยมองเห็น ไม่เคยรู้ว่าใน ความชาเย็น มีสิ่งซ่อนเร้น คือความห่วงใย
ไม่ได้เรียกร้องความสนใจ ไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร ความรักเท่านั้นที่ต้องการ เก็บความสงสาร ..คืนไป
ช่วยบอกได้ไหมคนดี ว่าความรู้สึกที่มีให้ มีความอาทรมากเพียงไร มีรักบ้างไหม หรือไม่เลย

นานาเมนู | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | >>next>>



ส่งคำแนะนำ ติชม หรือ ส่งกลอนของคุณมาได้ที่นี่เลยค่ะ
ICQ 2675794