เคยบอกจะรัก-จะรัก มันก็แค่ 'จะ' เท่านั้น แล้วเมื่อไหร่จะมาบอกกัน มาซึ้งกัน มารักกัน ให้แน่นอน |
ก็เพียงรู้..อยู่แค่เหงา มีใครเล่าจะมาเหมือน ดวงตาเริ่มพร่าเลือน น้ำตาเปื้อน อยู่กลางใจ |
ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ ที่หัวใจต้องเจ็บช้ำ ไม่ต่อว่า ว่าใครเป็นคนทำ มันเป็นความดื้อรั้นของฉันเอง |
ขอถามเธอสักนิด ว่าคิดยังไงกับฉัน หรือคิดว่าคบกันเล่นไปวัน-วัน จะรักกันนานกี่วันก็บอกมา |
ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร เห็นสายฝนแล้วหัวใจเหน็บหนาว ฟ้าใส-ใส เห็นแล้วยังน้ำตาพราว คงอาจเพราะความว่างเปล่าของหัวใจ |
ขอเพียงแค่ถามทัก อย่างคนเคยรู้จักกันได้ไหม ไม่ใช่ว่าพอร้างลาไป เธอก็ไม่สนใจใยดี |
หัวเราะทั้งน้ำตา ก็เพราะไม่อยากให้มีใครมาเห้น เขาบอก "รักเอง ช้ำเอง" งั้นร้องไห้กับตัวเองบ้าง..จะเป็นไร |
รู้สึกหวาดหวั่น กลัวว่าเราจะจบกัน รู้ไหม ก็รักเธอมากเลยไม่อยากให้เปลี่ยนไป ก็ได้แต่เสียใจ ที่เธอทำอะไรไม่เหมือนเดิม |
เข็ดแล้วกับคำ 'รัก' คำนี้ จะไม่ขอมีอีกซักหน พยายามบอกไว้กับใจตน ว่ามีกี่คน-กี่คน ล้วนหลอกลวง |
จะไป ฉันไม่ว่า แต่อยากให้มาลากันบ้าง อย่าทำจืดจางเหินห่าง อย่าลาร้างไปเฉยๆ |
เพราะผูกพันกันมาก พอคุณจากใจเลยหวั่นไหว มันเหมือนกับขาดอะไรบางสิ่งไป สิ่งนั้นคือความห่วงใย จากตัวคุณ |
จากกันวันนี้ คนดีอย่าแปรผัน อย่าลืมอย่าเลือนความสัมพันธ์ อย่าลืมคืนวัน ระหว่างเรา |
เธอมาบอกว่าชอบฉัน แน่ใจหรือนั่น ว่าพูดจริง ถึงอย่างไรแนก็เป็นหญิง ยังกลัวคำกลอกกลิ้ง ไม่จริงใจ |
ไม่เคยมั่นใจในตัวเธอ เพราะมักพบเจอเธอควงคนอื่น ทั้งที่บอกรักแนยั่งยืน แต่พฤติกรรมนั้นฝืน ค้านสายตา |
เธอมาขอเป็นแค่เพื่อน นับวันก็ดูเหมือนว่า ไม่ใช่ เธอพยายามใกล้ชิดให้ติดใจ จนมากเกินความหมายที่ผูกพัน |
'รัก' คำๆนี้ยิ่งใหญ่นักในความหมาย แต่เธอพูดออกมาอย่างง่ายดาย จะให้ฉันเชื่อได้ อย่างไรกัน |
อย่ามาทวงถามถึงความรัก เพราะฉันยังไม่อยากผูกมัดใจ หากฉันมอบคำตอบให้เธอไป ก็ไม่รู้ว่าวันไหน จะเปลี่ยนแปลง |
ฉันยังคอยเธออยู่ที่เดิม แม้ใจจะเริ่มอ่อนล้า เงียบเหงาอยู่กับรอยน้ำตา ทุกวันเวลาที่ไร้เธอ |
โกรธกันไปทำไม ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ปั้นปึ่ง มึนตึง ชาเฉย ทำเหมือนไม่เคยรักกัน เอ้า..ยกนิ้วก้อยขึ้นมา แล้วลืมเรื่องที่แล้วมาก่อนนั้น เอานิ้วมาเกี่ยวก้อยกัน เพื่อยืนยันคำสัญญา คืนดี |
ขอเชื่อเธอเพียงแค่ครึ่งใจ ส่วนอีกครึ่งเหลือเก็บไว้จะดีกว่า เผื่อวันใดที่ เธอจากลา จะได้ไม่เจ็บชาไปทั้งใจ |
ฉันเฉยชาเกินไปหรือเปล่า เธอจึงจากลาไปเฉยๆ ก็รุ้ว่าเธอรักฉันไม่น้อยเลย และไม่เคยคาดคิดว่าเธอจะไป |
เธอบอกว่า จะรอ เมื่อฉันขอเวลา แน่ใจนะที่สัญญา แล้วอย่ามาทำลืม ที่พูดไป |
รับรู้และเข้าใจ ทุกอย่างที่เธอเปลี่ยนไปจากเดิม ขอเก็บแค่ ความรู้สึกผูกพัน เก็บไว้เนิ่นนาน ตลอดไป |
ฉันเป็นแค่ตัวสำรอง ไม่อาจเรียกร้องความสำคัญ สำหรับเธอคงให้ฉันได้แค่นั้น ทั้งที่ฉันต้องการมากกว่านี้ |
พอแล้วหนอขอพอ ไม่ขอเติมต่ออีกต่อไป พอแล้วหนอหัวใจ ไม่ขอรักใครอีกแล้ว |