 เธอเหมือนกับสายรุ้ง จู่ๆก็พุ่งสู่ท้องฟ้า แต่ก็เป็นเพียงชั่วระยะเวลา แล้วเธอก็มาหายไป |
| เจ็บๆเหลือเกิน คำว่าห่างเหินน่าหวาดหวั่น เธอจะใจร้ายถึงไหนกัน ยกโทษให้ฉันไม่ได้หรือไร |
| เงียบหายไปนานเลยนะ ได้ข่าวว่ามีคนใหม่ มิน่า ถึงห่างเหินไป ที่แท้ปันใจ เป็นอื่น |
| ฉันเป็นผู้หญิงอ่อนไหว มีหัวใจรักมั่น หากเธอไม่เห็นความสำคัญ ตัวฉันก็คงได้แต่เสียใจ |
| ก็มีบ้างที่น้ำตาจะรินไหล จะแปลกอะไรเมื่อใจเศร้า อาจส่งเสียงสะอื้นเบาๆ ในวันที่แสนเหงาเศร้าหัวใจ |
| เธอมาง้อขอคืนดี ขอคืนสู่วันที่เคยร่วมใจ ฉันนั้นไม่เหลืออะไร เหลือแค่เพียงคืนใจ..ให้เธอ |
| เสียดายที่เธอไม่รู้ค่า เสียดายเวลาที่ชิดใกล้ เสียดายความรู้สึกที่ให้ไป เสียดายที่เธอ ไม่เข้าใจฉันเลย |
| เธอมาตู่ว่าเป็นแฟน แสดงท่าทีหวงแหนเต็มที่ ฉันอิดหนาระอาใจเต็มที กับผู้ชายแบบนี้..แบบเธอ |
| จริงใจกับคนไม่จริงจัง ก็เหมือนทิ้งใจไปเปล่าๆ สุดท้ายคงต้องเศร้า เสียดายหัวใจของเราจริงๆ |
| เพียงแค่รู้สึกอ่อนไหว เพียงแค่ใจรู้สึกโหยหา เมื่อมีเธอผ่านเข้ามา จึงรู้สึกว่า เหมือนมีใจ |
| แม้จะแยกทางต่างเดิน ต่างห่าง ต่างเหิน อย่างนี้ ยังมีใจให้เธออยู่เสมอนะ คนดี และฉันคนนี้ ยังรอวันที่เธอกลับมา |
| กลับมาหาฉันนะ ถ้าเธอรู้สึกเหนื่อยล้า เจ็บปวดเสียน้ำตา อย่าลืมว่ายังมีฉันอยู่ |
| ยังคอยห่วงใย ยังมีใจให้เธอ ยังรักอยู่เสมอ ยังอยากพบเจอ เหมือนวันเก่า |
| เพราะใจโลเล หันเหไม่แน่นอน ทำให้รักสั่นคลอน เธอจึงตัดรอนสายใย |
| ถ้าเสียน้ำตา แล้วสามารถลืมความหลัง ก็จะร้องอย่างไม่ยั้ง ให้สมกับรักที่พังไม่เหลืออะไร |
| ฉันรู้ว่าเป็นส่วนเกิน ที่บังเอิญผ่านเข้ามา แม้หัวใจจะรักหนักหนา ก็จำต้องลา และจากไป |
| ถึงเธอจะทำให้ฉันเจ็บปวด รวดร้าวสักเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถทำใจ ให้ลืมคุณได้..สักที |
| แล้วรักก็จากไป เกินกว่าใจจะใฝ่หา เกินสองมือจะไขว่คว้า เกินสองตาจะมองเห็น |
| ร้องไห้ไปทำไม เสียน้ำตาแล้วใช่ว่าเธอจะกลับมาซะเมื่อไหร่ แต่ถ้าเธอกลับ ก็คงกลับมาอย่างฝืนใจ กลั้นน้ำตาเข้าไว้นะหัวใจ อย่าให้น้ำตาทำลายความสุขเธอ |
| ความรักของเธอและเขาช่างงดงาม เกินกว่าฉันจะทำลายได้ จึงยินยอมและพร้อมจากไกล เพียงเพื่อให้เห็นเธอเป็นสุข |
| เสียดายที่ว่า รู้ค่าเธอเมื่อสาย กว่าจะรู้ว่าเธอมีความหมาย หัวใจก็สูญเสียเธอไปเสียแล้ว |
| ให้อภัยได้ไหมคนดี ที่ฉันคนนี้ไม่อาจรักเธอได้ ไม่ใช่เพราะเธอไม่มีค่าอะไร แต่เพราะฉันมีใครในใจอยู่แล้ว |
| วันนี้เธอมาลาจาก ฝากความร้าวรานไว้ให้ ชีวิตจะเป็นไปเช่นไร จะอยู่ได้อย่างไร โดยไม่มีเธอ |
| จากกันนานเหลือเกิน เห็นคุณเดินกับคนใหม่ ก็ได้แต่สมน้ำหน้าหัวใจ ที่นานเท่าไหร่ ก็ทำไม่ได้ที่จะลืมคุณ |
| ถ้าหยุดเวลาได้ คงไม่มีเรื่องให้เสียใจมากมายขนาดนี้ แต่กาลเวลาไม่เคยหยุดอยู่กับที่ เรื่องที่ทำให้เสียใจ จึงมามีเพิ่มทวีคูณ |
