ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่เคยมี กับความรู้สึกดีๆที่เธอให้ อยากให้รู้อะไรบางอย่างก่อนจากไป ว่าไม่เคย'เสียใจ' ที่ได้รักเธอ |
ฝนเอ๋ย ฝนจ๋า จงตกลงมาล้างน้ำตาให้กับฉัน ล้างหัวใจไปกับใครคนนั้น คนที่ทำให้ฉันต้องทุกข์ทน |
สายตาเธอช่างอาทร ใจเลยสั่นคลอน อ่อนไหว ดูเธอช่างหวงและห่วงใย เกินกว่าจะให้เข้าใจ แค่เพื่อนกัน |
ก็ดีเหมือนกัน ที่เธอและฉันเป็นได้เท่านี้ อย่างมากก็แค่เพื่อนที่ดี เมื่อเธอพูดเช่นนี้.. ฉันเข้าใจ |
โปรดอย่าคาดคั้น ถึงความสัมพันธ์ที่ฉันนั้นให้ ว่ารู้สึกกับเธอเช่นไร เพราะเธอจะไม่ได้อะไรกลับมา |
อยากนะอยากมาหา อยามาอยู่ใกล้ๆ อยากให้รู้ว่าคิดถึงสุดหัวใจ อยากให้รู้ว่าหัวใจเธอเรื่อยมา |
คนดี...รู้ไหม ฉันไม่เคยนึกเสียใจเลยสักครั้ง ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นความหลัง เพราะมันเสมือนเป็นพลัง ให้ฉันก้าวเดินต่อไป |
ฉันรู้ว่าเธอรักฉัน แต่ทุกวันเธอนั้นทำเฉย ทำเหมือนเพียงแต่คนคุ้นเคย ฉันก็เลยไม่แน่ใจ |
ฉันรู้และรับผิดทุกอย่าง ที่มาอยู่กึ่งกลางคุณกับเขา และรู้ว่าเรื่องราวระหว่างเรา ทำให้ต่างก็ปวดร้าว ทั้งสามคน |
จะไม่เสียน้ำตาให้กับใครอีก จะหลบหลีกให้พ้นคนแปรผัน เจ็บครั้งนี้เหมือนเป็นเช่นรางวัล เตือนใจนั้นให้จดจำจนวันตาย |
เสียดายเวลาที่ผ่านมา เพิ่งจะรู้ตัวเองในวันนี้ กับท่าทีของฉันที่เฉยชาไม่ใยดี รู้ไหมว่าภายใต้ "ศักดิ์ศรี" ฉันมีใจให้ใคร |
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้คิดอะไร ก็แค่ห่วงใยในฐานะเพื่อน ฉันรู้ทั้งรู้และยังย้ำเตือน ว่าเพื่อนคือเพื่อนเท่านั้น อย่าคิดอะไร |
รู้มั๊ย..พ่อคนดี ทำท่าที่อย่างนี้น่าหมั่นไส้ อย่านึกนะ..ว่าฉีนจะชอบเธอเหมือนใครๆ รู้เอาไว้..ไม่มีทาง |
เสียดายวันเวลา หากรู้เพียงสักนิดว่าเธอรักฉัน คงไม่ปล่อยให้เวลาผ่านนานวัน จะบอกให้รู้ว่า ฉันก็รักเธอ |
อย่าเสียใจเลยนะ ที่ฉันไม่อาจจะรักเธอได้ ใช่ว่าเธอจะมีค่าน้อยเกินไป แต่เพราะไม่มีใครแทนที่ใครได้จริงๆ |
คงไม่รู้ว่าผูกพัน หากว่าเธอและฉันยังอยู่ใกล้ และคงไม่รู้ว่าลึกๆในใจ ต่างก็ห่วงใย อาทร |
อยากจะคิดว่า 'รัก' นะคนดี แต่บางทีมันอาจจะไม่ใช่ อาจเพียงเพราะเราใกล้กันมากเกินไป ก็เลยหวั่นไหวแค่ชั่วคราว |
วันใดเธอพลาดพลั้ง รู้ไว้..ฉันเคยผิดหวังยิ่งกว่า แล้วถ้าวันใดเธอเจ็บกลับมา ฉันจะหัวเราะร่าให้สาแก่ใจ |
ฉันรู้ว่าเธออาทร และก็รู้ว่าเธอร้าวรอนมากแค่ไหน ขอบคุณนะ ขอบคุณความห่วงใย แต่ฉันรักเธอไม่ได้..ขอโทษที |
เข้าข้างตัวเองจริงนะเรา เขายังไม่ได้บอกรักเราสักนิด ยังจะคอยหลงตัวเองแบบผิดๆ คอยคิดว่าเขาก็มีใจ |
พอเธอร้างห่างไกล ถึงรู้ได้ว่าใจคอยห่วงหา เฝ้าคิดถึงอดีตผ่าน กาลเวลา ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ จะได้คืน |
ขอบคุณความเหินห่าง ที่ทำให้อะไรบางอย่างเปิดเผย ดีกว่าอยู่ใกล้ๆแล้วใจไม่รู้อะไรเลย ว่าต่างไม่ใช่แค่คนคุ้นเคย ที่ผ่านเลยแล้วผ่านไป |
เพราะเธอหรือเปล่า วันนี้ถึงเหงาเศร้าหนักหนา เพิ่งรู้ซึ้งถึงสำคัญวันเวลา เพิ่งรู้ค่าความผูกพันฉันและเธอ |
เพิ่งรู้ว่าคิดผิด เมื่อใกล้ชิดได้ไม่นาน และเมื่อคืนวันผันผ่าน ยิ่งรู้ว่า ที่ฉันต้องการ ไม่ใช่เธอ |
อย่าบอกว่าผูกพัน ทั้งที่รู้สึกกับฉันเพียงเล็กน้อย อยากให้เธอคิดอีกสักหน่อย ดีกว่าพูดพล่อยๆแล้วพลอยเจ็บ ทั้งสองคน |