อาจไม่เคยบอกว่า 'คิดถึง' มีแต่แววตาซึ้งๆที่หวั่นไหว แทนถ้อยคำรู้สึกข้างใน ว่าลึกๆไม่เคยมีใคร ที่จะคิดถึงได้ มากเท่าเธอ |
จะว่าคิดถึงก็คงใช่ เพราะห้ามหัวใจเอาไว้ไม่อยู่ จะว่ารักยังไม่แน่ใจจะบอกให้รู้ เพราะที่เป็นอยู่ มันยากจะอธิบาย |
รู้มั๊ยคิดถึงมาก...ก ห้ามใจลำบากจริงๆ บอกใจให้อยู่นิ่ง ใจก็วิ่งไปหาเธอ |
คิดถึงมากนะ จะว่าอะไรหรือเปล่า ถ้าจะไปหาทุกเวลาที่เหงา รบกวนเธอมากหรือเปล่า..คนดี |
ถึงไม่ได้มาหา ก็ใช่ว่าจะไปกับใครที่ไหน ยังเป็นห่วงเป็นใย คิดถึงคุณได้ทั้งวัน |
ถ้าเธอถามว่าคิดถึงใช่ไหม คำตอบคือใช่..และห่วงหา ถ้าจะถามว่าเหงาหรือเปล่าที่ผ่านมา ก็จะตอบเธอว่า ..แทบขาดใจ |
วันนี้ได้แต่คิดถึงคุณ เฝ้าหมุนแต่โทรศัพท์ สายว่างไม่มีคนรับ ทำไมคุณยังไม่กลับมา |
ถ้าจะให้ปากบอกคิดถึง ก็คงไม่ได้ครึ่งที่รู้สึก ขอเก็บไว้ในใจลึกๆ ให้เธอรู้สึกได้ด้วยใจ |
ดีใจที่บอกคิดถึง คำอื่นซึ้งๆก็เลยไม่ขอ บอกก่อนแค่คำนี้ก็พอ ที่เหลือค่อยบอกต่อ เมื่อเธอพร้อม ก็แล้วกัน |
เธอโทรศัพท์มาหา บอกฉันว่าคิดถึง เพียงแค่คำๆหนึ่ง กลับทำให้ฉันซึ้งใจ |
ฉันรู้ แม้เราอยู่ห่างกันเพียงใด แต่ในความไกลห่าง เราจะต่างคิดถึงกัน |
ทุกครั้งที่ได้ยินเสียงตามสาย ดีใจมากมายที่เป็นเธอ บอกว่ายังคิดถึงเสมอๆ ดีใจที่ไม่คิดเก้อ คนเดียว |
เธออยู่ที่ฟ้าฝั่งโน้นหรือเปล่า ได้ยินเสียงตะโกนเหงาๆของฉันไหม คิดถึงๆอยู่ทุกจังหวะของหัวใจ ได้ยินใช่ไหม เสียงคิดถึงข้ามฟ้า ของฉัน |
คงจะคิดถึงกันบ้าง เวลาเหินห่างอย่างนี้ ไม่ใช่ไม่รักหรอกคนดี แค่อยากให้มีบ้าง..อารมณ์คิดถึง |
ว่างมากวันนี้ โทรไปหาคนดีจะได้ไหม อยากบอกให้รู้ถึงคำที่ซ่อนอยู่ภายในว่า 'คิดถึงเสียมากมาย' แล้วพร้อมจะวางสายทันที |
อยากจะเดินเชิดหน้าใส่ แต่แคร์เธอมากไปทำไม่ได้ ไม่ใช่คนลืมเลือนอะไรง่ายดาย ไม่ใช่คนใจร้าย เหมือนอย่างเธอ |
คิดถึง..คนไกล นานนักรู้ไหมที่ไกลห่าง หัวใจดวงนี้ช่างอ้างว้าง รอคอยอย่าง..เดียวดาย |
เพราะอยู่ใกล้แล้วอบอุ่น ฉันจึงคิดถึงคุณอยู่เสมอ ไม่ใช่หัวใจไผลเผลอเรอ แต่นั่นคือการพบเจอ ที่อุ่นใจ |
อยากคิดถึงแต่ก็เหงา ไม่ได้เศร้าแต่ทำไมร้องไห้ ฟ้ากว้างหรือว่าความห่างไกล ใจเปลี่ยนไปหรือว่า ใครเปลี่ยนเอง |
ที่มาของน้ำตาอุ่นๆ คือรอยละมุนของความคิดถึง กลั่นกรองจากห้วงคำนึง ถึงเธอคนที่รักมากมาย |
ถ้าบอกว่าคิดถึง เธอจะซึ้งและเชื่อไหม ถ้าบอกว่าห่วงใย จะยอมรับหรือไม่..คนดี |
คิดถึง คิดถึงมาก อุตส่าห์ตากหน้าไปหา เธอถามทำไมถึงมา รู้มั๊ย หน้าชาไปหลายนาที |
เม็ดทรายหนึ่งกำมือ เธอนับได้ไหม ความคิดถึงที่มีให้ มากกว่าทรายในกำมือ |
แผ่นฟ้ายังรับรู้ ว่าความคิดถึงที่มีอยู่นั้นล้นปรี่ แม้อาจจะไม่ได้ไปคลุกคลี แต่ทุกนาที ก็ไม่เคยมีใคร |
คิดถึงๆๆ ความรู้สึกนี้ มันลึกซึ้งและตราตรึงอยู่ในใจ คิดถึงๆๆเมื่อเธอไม่ได้อยู่ใกล้ ความรู้สึกนี้ มันคงมีมากเกินไป อยากให้มันล้นไหล เข้าไปอยู่ในใจเธอ |