 ทำไมส่งสายตาแบบนี้ บอกทีอยากจะรู้ความหมาย แววตานั้นช่างมีค่ามากมาย บอกได้ไหม ว่าใจ เราตรงกัน |
| อยากบอกคุณให้รับรู้ ว่ามีคนเฝ้าดูอยู่ห่างๆ ถ้าหัวใจเธอมันว่าง โปรดเอาฉันแนบข้างไว้สักคน |
| ผู้หญิงคนหนึ่ง มีซึ้ง มีรัก มีอ่อนไหว ร้องไห้ก็ได้ยามไม่มีใคร บางทีก็ร้ายเหลือดี เป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเธอไม่เห็นค่าอะไรไปกว่านี้ แต่ก็ยังเป็นผู้หญิงที่เปี่ยมไปด้วยความภักดี ทุกลมหายใจทุกนา ทีก็ยังคงมี เพียงเธอ |
| อยากอยู่ใกล้ๆเธอนะ แต่ไม่รู้ว่าจะบอกยังไง เพราะเธอมีเจ้าของหัวใจ ใกล้ยังไงก็เหมือนไกลกันจริงๆ |
| บอกได้ไหมคำว่ารัก ฉันจะรอคำๆนี้ ตลอดมาที่เจอกันทุกที จะมีไหมที่บอกกัน แต่คงไม่เป็นไร มันก็แค่ความฝัน ช่างเถอะ .. ช่างมัน โลกแห่งความฝัน ต่างกับโลกแห่งความจริง |
| ทำไมฉันถึงรักเธอมากขนาดนี้ ทั้งที่ใจเธอก็ไม่มีจะให้ ฉันยังคงแอบรักเธอต่อไป เจ็บเท่าใด ร้าวเท่าใด ก็จะทน ในเมื่อทนมาได้ขนาดนี้ ทำไมเราจะไม่ทนอีกสักหน แม้จะรักงมงายจนเสียคน ก็จะทนและทน เพราะรักเธอ |
| แอบชอบเธออยู่ เธอจะรู้บ้างไหม ไม่รู้ไม่เป็นไร เดี๋ยวส่งใจ บอกเธอเอง |
| เมื่อไหร่จะรักฉัน เหมือนคนนั้นที่ผ่านมา รู้ดีว่าตัวเองไม่มีคุณค่า แต่ตลอดมา เธอเป็นคนมากค่า ของหัวใจ |
| เห็นเธอเดินกรายผ่าน เลยเผลอส่งยิ้มหวานให้ แต่อยากบอกกับเธอให้เข้าใจ ว่าไม่ได้คิดอะไรเลยกับเธอ ที่ทำไปเพียงเพราะอยากรู้จัก ไม่ใช่ว่าหลงรักหรือแอบเพ้อ โปรดเข้าใจตามนี้นะเธอ ไม่เช่นนั้นเธอจะเก้อ ต้องทำใจ |
| เธอ..เธอจ๋า โปรยสายตาสุดซึ้งให้ฉันบ้าง อย่าให้ฉันมองฝ่ายเดียวอย่างอ้างว้าง เหมือนดังสิ้นหนทาง เธอเหลียวแล |
| จะคอยเป็นกำลังใจเคียงใกล้ ถ้าเธอยอมเปิดใจรับฉัน จะเป็นเพื่อนร่วมทางเคียงข้างกัน ตราบชั่วนิรันดร์ .. ฉันมั่นใจ |
| อยากจะบอกเธอตรงนี้ หากเธอมีไมตรีให้กับฉัน ขอเพียงยิ้มให้กัน สักครั้งสองครั้ง จะขอบคุณ |
| ให้โอกาสบ้างเถิดหนา นะเธอจ๋า .. เธอคนดี พบเจอพูดจาบ้างซิ อย่าให้ .. ฉันนี้ .. เดียวดาย |
| เพียงคำเดียวสั้นๆ บอกรักฉันหน่อยได้ไหม รู้ทั้งรู้เธอมีใคร แต่ก็ทำใจไม่ได้ เพราะใจมันรักเธอ |
| ฉันจะทำอย่างไรได้ เมื่อรักเธอมากมายขนาดนี้ ได้แต่สงวนวาจาท่าที ไม่รู้กี่ปีเธอจะสนใจ ขอบอกตรงๆก็แล้วกัน ว่าตัวฉันนะหวั่นไหว ทั้งรักทั้งหลงทั้งห่วงใย และพร้อมที่จะมอบหัวใจให้เธอ |
| เธอจะเอายังไงก็แล้วแต่ ฉันก็คงจะแคร์เธออยู่อย่างนั้น จะรอตรงนี้ถ้าเธอไม่มีใจให้กัน ก็จะแอบเอาความผูกพัน ฝากให้ความฝัน ไปบอกเธอ |
| ฉันรู้ว่าฉันผิด ที่ใจคิดไปเกินเพื่อน แต่ในใจก็ยังไม่ลืมเลือน ว่าเป็นได้แค่เพื่อน เท่านั้นเอง |
| ก็ใช่ที่ว่ารักมาก จนไม่อยากจะจากไปไหน ก็ใช่ที่ว่าห่วงใย ไม่อยากให้ใครเข้าใกล้เธอ ก็ใช่ที่ว่าคิดถึง เฝ้าคะนึงและพร่ำเพ้อ ก็ใช่ที่ว่าใฝ่ละเมอ คิดถึงเธอ เพียงผู้เดียว |
| เมื่อเราได้มาพบกัน เธอนั้นมีเจ้าของ หมดโอกาสที่จะจับจอง ทั้งสี่ห้องเต็มหัวใจ เวลานี้ได้เพียงแค่มอง รอเจ้าของห้องย้ายออกไป แต่ถ้าเขายังมั่นคงจริงใจ ขอเป็นแค่ใคร .. ที่ห่วงใยคุณ |
| อยากคุยอยากทายทัก ก็เคยรู้จักกันใช่ไหม ส่งยิ้มให้ฉันบ้าง จะเป็นไร ให้หัวใจให้เพียงฉัน.. คนเดียว |
| เพราะเธอฉันจึงอ่อนไหว อ่อนใจที่มาแอบรัก เพราะเธอไม่เคยประจักษ์ ฉันรัก..ของฉันผู้เดียว |
| ไม่ค่อยแน่ใจในตัวเองนัก แอบรักหรือแค่หลง ตั้งใจแล้วว่าจะมั่นคง ใจภักดิ์ซื่อตรงกับเธอ ไม่ค่อยแน่ใจในตัวเองนัก ว่าตอนนี้หลงรักหรือแอบเพ้อ แต่ก็ทำได้ทุกอย่างเพื่อเธอ จะให้รอเก้อ .. หรือใจ |
| อยากรู้จัก อยากทักทาย แต่มันอาย อายนะไม่ค่อยกล้า ได้แต่มองเธอจนสุดสายตา แล้วคิดว่า เมื่อไหร่เธอจะหันมาซะที พอเธอเดินผ่านมาใกล้ๆ เอ๊ะ! ใจมันหายไปไหนแล้วนี่ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี จะนั่งนิ่งๆหรือวิ่งหนี แค่นี้เอง |
| พอใจแม้แค่ได้รัก เป็นแค่ฝ่ายรู้จักเธอเท่านี้ เธอไม่รู้จักฉัน ไม่เป็นไรหรอกคนดี ฉันขอเป็นฝ่ายเฝ้าดูเธออย่างนี้ อีกต่อไป |
| รู้สึกแปลกๆเมื่อแรกพบ พอได้สบตากันก็หวั่นไหว มันหนาวๆสั่นๆไปทั้งใจ ที่เกิดขึ้นทันใดเมื่อพบเธอ เป็นความรู้สึกลึกเร้น อยากพบอยากเห็นอีกเสมอ อยากรู้จักอยากทักทาย อยากยิ้มกับเธอ อยากเสนอ ว่ามีใจ ให้จับจอง |
