 ขอรอยยิ้มมาปลอบโยนหัวใจ แม้ไม่อาจเป็นไปเท่าที่ใจปรารถนา หัวใจคนที่รอเธอนาน-นานมา มันอ่อนล้าอยากได้มากกว่าการมองผ่านไปอย่างเคยเป็น |
| ปรารถนาจะให้เธอเห็น ปรารถนาจะให้เป็นเช่นคนรู้จัก บางทีสักวันเธออาจจะนึกรัก นึกอยากพักหัวใจไว้ตรงนี้ |
| เข้าข้างตัวเองจริงนะเรา คอยคิดว่าเขาห่วงหา ก็แค่เขามองมาธรรมดา ยังคิดว่าเขามีใจให้กับเรา |
| เพราะไม่อยากให้รู้ว่ารัก เลยไม่กล้าทักเมื่อเดินผ่าน อยากเห็นหน้าแต่ไม่กล้าพบพาน ช่างน่าสงสารตัวเองเสียจริง |
| แค่เอ่ยคำว่าชอบนัก เธอจักบอกก่อนจะได้ไหม บอกฉันสักนิดจะเป็นไร ให้ฉันบอกก่อนคงไม่ไหว เพราะหัวใจ ไม่กล้าพอ |
| อยากเป็นคนสุดท้ายสำหรับเธอ คงไม่เพ้อเกินไปใช่ไหม อยากเป็นเจ้าของจับจองหัวใจ ไม่หวั่นไหวว่าเธอเคยมีใครมากี่คน |
| เสียดายวันเวลา หากรู้เพียงสักนิดว่าเธอรักฉัน คงไม่ปล่อยให้เวลาผ่านนานวัน จะบอกให้รู้ว่า ฉันก็รักเธอ |
| อยากให้เธอรู้ความจริง ที่ทำเป็นหยิ่งเพราะที่จริงไม่เอาไหน ชอบทำปากอย่าง สวนทางกับหัวใจ แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่ เธอจะรู้ใจ..สักที |
| ฉันรักคุณมาก ไม่อยากจากคุณไปไหน ไม่ได้ต้องการให้คุณรักทั้งหัวใจ ขอแค่ได้ใกล้ในบางครั้งก็ยังดี |
| คงเพราะฉันเป็นคนเฉยชา มัวแต่ทำวางท่าไม่เอาไหน ทั้งที่ชอบเธอ กลับทำเหมือนไม่สนใจ จริงๆแล้วข้างในมันหวั่นไหวเหลือดี |
| สมน้ำหน้าตัวเองนัก รักนะรัก แต่ทำหยิ่งในศักดิ์ศรี แต่ตอนนี้อยากให้รู้นะคนดี ว่าความรู้สึกที่มีจริงๆนั้น ฉันรักเธอ |
| เธอคอยเย้าแหย่ทุกทีที่เจอหน้า รู้ไหมว่าทำอย่างนั้นฉันหวั่นไหว ถ้าเธอไม่บอกใครจะไปรู้ความในใจ ชอบฉันหรือไม่ใช่ ทำไมไม่บอกมา |
| เพราะวางฟอร์มเอาไว้มาก เลยต้องปากอย่างใจอย่าง จริงแล้วก็แค่ใจบางๆ ที่ชอบเธอบ้างอยู่เหมือนกัน |
| ทั้งที่เธอไม่เคยจะนึกรัก ยังทึกทักยังเฝ้ารักยังเฝ้าหลง ยังคอยรัก ยังคอยรออย่างมั่นคง ไม่ยอมปลงตัดใจได้สักที |
| เสียดายเวลาที่ผ่านมา เพิ่งจะรู้ตัวเองในวันนี้ กับท่าทีของฉันที่เฉยชาไม่ใยดี รู้ไหมว่าภายใต้ "ศักดิ์ศรี" ฉันมีใจให้ใคร |
| อยากให้รู้ว่าหวั่นไหว อยากให้เธอเปิดใจอย่าทำเฉย อย่าปล่อยให้สับสนเหมือนที่เคย บอกมาเลยถ้าเธอนี้คิดมีใจ |
| สบตาเพียงครั้งก็ไหว จิตใจก็เริ่มสับสน รักเธอเข้าแล้วอีดคน เกินจะทนบังคับใจ |
| วันนี้ไม่มีเธออยู่ใกล้ และห่างไกลเกินใจจะร้องขอ จึงทำได้แค่เพียงเฝ้าแต่รอ รอแล้วรอ รอวันที่ เธอมีใจ |
| หวั่นไหวอีกแล้วหัวใจ แค่เขามาห่วงใยนิดหน่อย แค่นี้ก็ทำใจลอย นั่งคอยเวลาที่จะพบเธอ |
| ใจเธอฉันไม่รู้ แม้เฝ้าดูก็ยังสงสัย ดูเหมือนเธอมีใคร ใช่ฉันไหม โปรดบอกที |
| จะให้ฉันบ้างว่ารัก ฉันน่ะเป็นผู้หญิง พูดไปว่าชอบ..เป็นความจริง ที่เหลือไปคิดเอาเอง |
| เป็นเพราะปากมันแข็ง เป็นเพราะใจมันไม่กล้า ไม่ทันจะเผยความจริงออกมา เธอก็พลันลาลับไป |
| เธอจะมีใครกี่คนไม่เคยสน จะเดินควงกี่คนก็ทนได้ ขอเพียงช่วงกลางของหัวใจ ช่วยบรรจุฉันไว้..สักหนึ่งคน |
| บอกฉันหน่อยนะคนดี ว่าจะยอมรับสิ่งที่ฉันให้ หรือจะโยนมันทิ้งไป จะได้เตรียมใจรับให้ทัน |
| เพียงเห็นเธอยิ้มให้ เพียงห่วงใยที่เธอคอยเสนอ กับน้ำใจที่ถามไถ่เมื่อพบเจอ ใจก็เพ้อละเมอหาไม่เว้นวาย |
