ไม่สะดุดตา ไม่สะดุดใจ ก็คุณมีใครมากมายแอบมอง ถึงให้ฉันไปยืนจ้อง คุณก็คงไม่รู้ว่าคนแอบมอง คือฉันเอง |
เคยมองคนใกล้ๆหรือเปล่า ยามที่เธอเหงาไม่มีใคร มีสายตาอาทรห่วงใยอยู่ใกล้ๆ คอยจ้องมองเธออยู่รู้บ้างไหม คนดี |
ขอเพียงรอยยิ้ม พริ้มๆส่งมาให้ฉัน ก็อบอุ่นจนเหลือประมาณ จนเก็บเอาไป นอนฝันดี |
นี่หรือคือรักเมื่อแรกพบ เพียงสบตากันก็หวามไหว แอบเผลอมอบรอยยิ้มให้เธอไป ไม่อาจเก็บซ่อนใจ ไว้เพียงคนเดียว |
หลบตาทุกครั้งที่เธอสบ ไมรู้ว่าจะหลบไปถึงไหน หลบตาเพราะกลัวว่าเธอจะรู้ใจ แสนอายหากเธอรู้ความจริง |
รักเธอแต่ไม่กล้าบอก คอยหลอกตัวเองเสมอ ว่าไม่รัก ไม่อยากพบเจอ แต่แอบเผลอพร่ำเพ้ออยู่ร่ำไป |
ฉันคงคิดไปฝ่ายเดียว คิดแล้วยิ่งเปลี่ยวใจเหลือเอ่ย ลึกๆในความเป็นคนคุ้นเคย เธอไม่มีใจให้เลย ใช่ไหมคนดี |
ขอเป็นแค่คนคุ้นเคย ไม่ขอเกินเลยไปกว่านี้ ขอเป็นแค่คนหวังดี มอบความรู้สึกที่ดีๆตลอดไป |
ถึงจะรักเธอ ก็คงได้แต่เพ้อเจ้อเท่านั้น เพราะความจริงที่รู้กัน ฉันไม่ใช่คนสำคัญของเธอ |
ขอมีเธอในใจฉันบ้างจะได้ไหม หัวใจต้องการแค่นั้น เรื่องให้เธอรักมากมายไม่เคยฝัน แค่มีกันบ้างในหัวใจก็เป็นพอ |
ขอเป็นเพียงแบบคนใกล้ แม้ไม่ให้คิด ให้ใฝ่ฝัน แม้ไม่ให้เป็นคนรักผูกพัน แค่ขอให้ใกล้กันเป็นพอใจ |
ดวงตาที่ใสและหวาน ที่เธอมาองผ่านมาให้ เหมือนมีมนต์สะกดใจ ให้พ่ายแพ้อ่อนไหวทุกที |
ชอบเธอมานานแล้วนะ แต่เธอคงจะไม่นึก เพราะฉันไม่เคยพูดถึงความรู้สึก ได้แต่หวังว่าเธอคงเข้าใจ |
ใจเขาก็ใจเขา ใช่ใจเราซะที่ไหน ไม่รักฉันก็ไม่เห็นจะเป็นไร ให้ฉันรักเขาได้ พอใจแล้ว |
ขอร้อง อย่าโปรยเสน่ห์ให้บ่อยนัก กลัวว่าใจจะรักจนผูกพัน กลัวต้องว้าวุ่นทุกวันทุกวัน เพราะเธอนั้นมีใครมากมาย |
เฝ้ามองดวงตาเธอทุกวัน และเฝ้าฝันจะครอบครอง เฝ้าจับจองหัวใจทุกห้อง หวังจะปรองดองสองเรา |
เรื่องราวที่เกิดขึ้น จะไม่ขอรื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ เรารู้ว่าที่มีอยู่ทั้งใจ คือความรักที่จะให้ เพียงฝ่ายเดียว |
พบหน้าแล้วทักทาย ไม่ต่างอะไรกับคนรู้จักกัน อยากพูดอยากคุยให้มากกว่านั้น ได้ใกล้ชิดกันแค่นั้นพอ |
ทั้งๆที่รู้เป็นไปไม่ได้ แต่ฉันก็ไม่วายจะรักเธอ หลงละเมอพร่ำเพ้อ ราวกับเธอมารักฉัน |
เดี๋ยวเธอมีคนนั้น คนนี้ มีแต่ฉันที่ไม่เคยใช่ บอกหน่อยได้ไหมฉันควรทำอย่างไร เธอจึงจะรักได้ สักนิด |
คงไม่ต้องบอกอะไรเธอมากมาย ทุกความหมายอยู่ในใจนั้น ขอแค่เธอค้นเจอมัน เพียงในฝัน ฉันก็พอใจ |
ขอเพียงให้เธอรักตอบ หรือแค่ชอบเท่านั้นก็ได้ รับรักฉันเมื่อไหร่ เมื่อนั้นใจฉันคงยินดี |
ก็เป็นแค่คนเฝ้ามอง เฝ้ามองห่างๆแค่นั้น มีสิทธิ์เป็นเพียงคนฝัน ฝันไปวันๆฝ่ายเดียว |
อยากเป็นคนของความรู้สึก อยากผนึกความทรงจำไว้ให้มั่น อยากให้เธอเห็นฉันเป็นคนสำคัญ อยากผูกพันอยู่ใกล้ๆกับใจเธอ |
อย่ามายิ้มให้ฉัน หัวใจมันสั่นและหวั่นไหว ดัวโครมครามเชียวล่ะในหัวใจ แข้งขาไขว้แทบพันกัน |